Γράφοντας για τους γονείς σου: οι καταχωρήσεις που δεν θα στείλεις ποτέ

Ο θυμός για έναν γονιό είναι από τα πιο δύσκολα πράγματα να ειπωθούν, γιατί οι περισσότεροι δεν αντέχουν να κάθονται μαζί του. Πες το σε έναν φίλο και συνήθως παίρνεις κάποια εκδοχή του «έκαναν ό,τι μπορούσαν» ή «θα το μετανιώσεις όταν φύγουν». Και τα δύο μπορεί να ισχύουν. Κανένα δεν ήταν αυτό που χρειαζόσουν εκείνη τη στιγμή.

Το ημερολόγιο δεν σε βιάζει προς τη συγχώρεση. Αφήνει το πράγμα να έχει το μέγεθος που πραγματικά έχει, για όσο χρειάζεται.

Γράψε το συγκεκριμένο περιστατικό, όχι τη σύνοψη

Το «ο πατέρας μου ήταν επικριτικός» είναι σύνοψη, και οι συνόψεις είναι περιέργως δύσχρηστες. Πολύ μεγάλες για να τις αντικρούσεις, πολύ αόριστες για να λυθούν.

Γράψε ένα απόγευμα αντί γι' αυτό. Τι ειπώθηκε, πού στεκόσουν, πόσων χρονών ήσουν, τι έκανες μετά. Οι συγκεκριμένες αναμνήσεις εξετάζονται. Αρχίζεις να βλέπεις τι συμπέρανες για τον εαυτό σου εκείνη τη μέρα, και αν αυτό το συμπέρασμα αξίζει ακόμα να ορίζει τη ζωή σου.

Άσε και τα δύο να είναι αλήθεια

Οι πιο δύσκολες καταχωρήσεις κρατούν δύο γεγονότα ταυτόχρονα. Ότι δυσκολεύονταν και ότι σε έβλαψε. Ότι άλλαξαν και ότι συνέβη ούτως ή άλλως. Ότι τους αγαπάς και ότι δεν θέλεις να τους επισκεφτείς.

Οι συζητήσεις σε αναγκάζουν να διαλέξεις ένα και να το υπερασπιστείς. Το γράψιμο όχι. Βάλε και τα δύο στη σελίδα, σε χωριστές παραγράφους, χωρίς λύση. Κάποια μένουν άλυτα για χρόνια και αξίζει που γράφτηκαν.

Το γράμμα που δεν στέλνεις

Γράψ' το ολόκληρο. Όλα όσα θα έλεγες αν δεν υπήρχαν συνέπειες, ούτε ηλικιωμένος γονιός με προβλήματα υγείας, ούτε οικογενειακά Χριστούγεννα να περάσεις. Μη στρώσεις τη γλώσσα.

Μετά άφησέ το. Ο σκοπός δεν είναι να σταλεί, και συνήθως ούτε καν να ξαναδιαβαστεί. Ο σκοπός είναι ότι η ανείπωτη εκδοχή παύει να πιάνει χώρο μόλις υπάρξει κάπου έξω από το κεφάλι σου.

Πρόσεξε τι κληρονόμησες

Μια πιο ήσυχη χρήση αυτών των καταχωρήσεων: να εντοπίζεις τα κομμάτια τους που κουβαλάς. Τον τόνο που παίρνεις όταν έχεις άγχος. Το να σωπαίνεις αντί να διαφωνείς. Τη φράση που λες στο δικό σου παιδί και είχες ορκιστεί να μην πεις ποτέ.

Αυτό φαίνεται πιο εύκολα στη σελίδα παρά μέσα στη στιγμή, και εκεί το γράψιμο παύει να αφορά το παρελθόν και αρχίζει να αλλάζει κάτι. Δεν διακόπτεις ένα μοτίβο που δεν μπορείς να ονομάσεις.

Ξεκίνα το δικό σου ιδιωτικό ημερολόγιο απόψε.

Το Innera κρατάει τις ιστορίες σου κρυπτογραφημένες στη συσκευή σου. Ξεκίνα δωρεάν.

Λήψη από το App Store

Ξεκίνα δωρεάν. Οι ιστορίες σου μένουν κρυπτογραφημένες στη συσκευή σου.

Αν η σχέση συνεχίζεται

Για τους περισσότερους αυτό δεν είναι ιστορία, είναι ένα τηλεφώνημα την Κυριακή. Το να γράφεις πριν από την κλήση είναι πραγματικά πρακτικό: τι θέλεις από αυτήν, τι δεν πρόκειται να πάρεις, σε ποιο θέμα δεν θα παρασυρθείς αυτή τη φορά.

Το να γράφεις μετά είναι εκεί που μπορείς να είσαι ειλικρινής για το πώς πήγε πραγματικά, χωρίς να πρέπει αμέσως να καθησυχάσεις κάποιον ότι όλα είναι εντάξει.

Ερωτήσεις, αν τις θέλεις

• Ποια συγκεκριμένη ανάμνηση κρύβεται κάτω από το γενικό συναίσθημα;
• Τι αποφάσισα για τον εαυτό μου εκείνη τη μέρα;
• Τι θα έλεγα αν δεν υπήρχαν συνέπειες;
• Τι ισχύει γι' αυτούς που δυσκολεύομαι να παραδεχτώ, και τι ισχύει επίσης και είναι καλό;
• Ποια από τις συνήθειές τους επαναλαμβάνω;

Αυτό δεν αντικαθιστά τη θεραπεία

Αν αυτό που βγαίνει είναι βαρύτερο απ' ό,τι περίμενες, είναι σημάδι να το πας σε θεραπευτή αντί να γράψεις μόνη σου μέχρι να περάσει. Το ημερολόγιο δουλεύει καλά δίπλα σε αυτό, και πολλοί θεραπευτές ρωτούν τι γράφτηκε ανάμεσα στις συνεδρίες.

Γιατί δεν πρέπει να μπορεί να το διαβάσει κανείς άλλος

Αυτές είναι οι καταχωρήσεις με το μεγαλύτερο κόστος αν βρεθούν. Ένα αδέρφι, ένας σύντροφος, ο ίδιος ο γονιός. Οι άνθρωποι λογοκρίνονται γράφοντας για την οικογένεια περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, και το λογοκριμένο οικογενειακό γράψιμο δεν χρησιμεύει σχεδόν σε τίποτα.

Η Innera κρατά κάθε ιστορία κρυπτογραφημένη στη συσκευή σου, ώστε η φράση που δεν θα έλεγες ποτέ σε οικογενειακό τραπέζι να μπορεί να υπάρχει κάπου χωρίς να γίνει συζήτηση που δεν διάλεξες.