Ημερολόγιο για το να θέτεις όρια: να γράφεις τι πραγματικά θέλεις

Το να θέτεις όρια εξηγείται ως συζήτηση με τον άλλον: «θα προτιμούσα να μη το έκανες», «χρειάζομαι λίγο χώρο», «αυτό δεν λειτουργεί για μένα». Τα σενάρια είναι ξεκάθαρα στη θεωρία.

Το πιο δύσκολο κομμάτι είναι η συζήτηση με τον εαυτό σου πρώτα. Οι περισσότεροι άνθρωποι που δυσκολεύονται με τα όρια δεν δυσκολεύονται με τα λόγια. Δυσκολεύονται γιατί δεν ξέρουν ακόμα τι θέλουν, ή γιατί δεν νιώθουν ότι τους επιτρέπεται να το θέλουν. Το ημερολόγιο είναι εκεί όπου ξεκαθαρίζεις πριν καν μιλήσεις.

Η εσωτερική δουλειά πρώτα

Δεν μπορείς να θέσεις ένα ξεκάθαρο όριο που δεν έχεις ονομάσει στον εαυτό σου. Αν η συζήτηση με τη μητέρα σου μοιάζει αδύνατη, συχνά είναι γιατί δεν έχεις αποφασίσει ακόμα πλήρως τι θέλεις να κάνει διαφορετικά. Η ασάφεια στη συζήτηση ταιριάζει με την ασάφεια από τη δική σου πλευρά.

Η γραφή αναγκάζει τη συγκεκριμενοποίηση. «Δεν μου αρέσει πώς νιώθω» γίνεται «δεν θέλω να συζητάμε για το βάρος μου στο δείπνο». Αυτή η σαφήνεια είναι που κάνει δυνατή την επερχόμενη συζήτηση.

Τι συμβαίνει πραγματικά

Ξεκίνα γράφοντας την κατάσταση με απλές λεπτομέρειες, χωρίς να την απαλύνεις. Το ακριβές πράγμα που κάνει ο σύντροφός σου. Το ακριβές πράγμα που περιμένει το αφεντικό σου. Το πράγμα που η φίλη σου συνεχίζει να σου στέλνει στις 11 το βράδυ. Άσε στην άκρη την πλαισίωση όπου εσύ είσαι κάπως το πρόβλημα επειδή ενοχλείσαι.

Διαβάζοντάς το ξανά, συχνά θα παρατηρήσεις ότι το μέγεθος αυτού που ανεχόσουν είναι μεγαλύτερο από όσο επέτρεπες στον εαυτό σου να δει. Αυτό δεν είναι αδυναμία, είναι πληροφορία.

Προτίμηση και όριο

Προτίμηση είναι κάτι που θα προτιμούσες. Όριο είναι κάτι που δεν μπορείς να συνεχίσεις να ανέχεσαι. Το να τα μπερδεύεις οδηγεί είτε σε παθητικά παράπονα είτε σε υπερβολικούς καβγάδες.

Ταξινόμησε, στη σελίδα, τι είναι προτίμηση (θα ήθελες να αλλάξει) και τι είναι όριο (πρέπει να αλλάξει, αλλιώς πρέπει να αλλάξει κάτι άλλο). Το πρώτο καλεί ένα αίτημα. Το δεύτερο καλεί μια απόφαση για το τι θα κάνεις αν δεν αλλάξει τίποτα.

Σενάριο πάνω στο χαρτί

Πριν από οποιαδήποτε δύσκολη συζήτηση, γράψε τις πραγματικές προτάσεις που θα έλεγες. Όχι αυτό που θα ευχόσουν να μπορούσες να πεις. Αυτό που θα έλεγες πραγματικά με απλά λόγια, σε αυτό το συγκεκριμένο άτομο, στον τόνο τους.

Διάβασέ το ξανά. Συνήθως θα βρεις μία ή δύο λέξεις που δεν ταιριάζουν στο στόμα σου, ή μια δικαιολογία που πρόσθεσες επειδή φοβήθηκες. Ξαναγράψ' το μέχρι το σενάριο να είναι κάτι που θα μπορούσες πραγματικά να πεις.

Όταν η αντίσταση είναι μέσα σου

Μερικές φορές η συζήτηση δεν γίνεται και το ημερολόγιο θα σου πει γιατί. Οι καταγραφές γυρίζουν γύρω από τον ίδιο φόβο: «θα με θεωρήσουν εγωιστή», «θα κλάψει», «θα φύγει».

Ονόμασε τον φόβο απευθείας στη σελίδα. Μετά γράψε την ειλικρινή απάντηση στο: αν συνέβαινε αυτό, θα το επιβίωνα; Συνήθως ναι. Μερικές φορές το όριο που αποφεύγεις απαιτεί να αποδεχτείς μια έκβαση που πάλευες να μην αντιμετωπίσεις.

Προτροπές για να ξεκινήσεις

Αν κάτι σε τρώει και δεν ξέρεις ακόμα πώς να το ονομάσεις:

• Τι συγκεκριμένα συνεχίζει να συμβαίνει που θα προτιμούσα να μη γινόταν;
• Τι έλεγα στον εαυτό μου για να γίνει υποφερτό;
• Είναι προτίμηση, ή έχω φτάσει σε πραγματικό όριο;
• Τι θα ήθελα να κάνει διαφορετικά αυτό το άτομο, σε μία πρόταση;
• Τι φοβάμαι ότι θα γίνει αν ζητήσω;

Γιατί αυτές οι καταγραφές δεν φεύγουν από το κινητό σου

Η γραφή για όρια ονοματίζει συγκεκριμένα άτομα, συγκεκριμένες συμπεριφορές και μνησικακίες που δεν έχεις πει φωναχτά. Είναι η ωμή εκδοχή της συζήτησης, και είναι η εκδοχή που σου επιτρέπει να βρεις την επεξεργασμένη που πραγματικά λειτουργεί.

Το Innera κρατά κάθε ιστορία κρυπτογραφημένη στη συσκευή σου. Η σελίδα όπου έγραψες τι θέλεις πραγματικά από τη μητέρα σου, τον διευθυντή σου, τον σύντροφό σου, μένει ανάμεσα σε σένα και σένα. Αυτή η ιδιωτικότητα είναι που κάνει ασφαλές να γράψεις την αφιλτράριστη εκδοχή.

Ξεκαθάρισε στη σελίδα. Η συζήτηση είναι πιο εύκολη όταν ήδη ξέρεις τι θέλεις να πεις.