Ημερολόγιο για φροντιστές: γράφοντας όταν όλοι σε χρειάζονται

Η φροντίδα έχει έναν τρόπο να τρώει την υπόλοιπη ζωή σου χωρίς να το παρατηρεί κανείς, συμπεριλαμβανομένου του εαυτού σου. Περνάς τη μέρα ανταποκρινόμενος στις ανάγκες κάποιου άλλου, τη νύχτα ακούγοντας γι' αυτόν και τις ενδιάμεσες ώρες απαντώντας σε ερωτήσεις για το πώς είναι αυτός. Κανείς δεν ρωτάει πώς είσαι εσύ. Μετά από λίγο, σταματάς να ρωτάς και τον εαυτό σου. Ένα ημερολόγιο είναι ένα από τα λίγα μέρη όπου το κομμάτι σου που δεν είναι φροντιστής εξακολουθεί να εμφανίζεται.

Όταν γίνεσαι αόρατος στη δική σου ζωή

Υπάρχει ένα συγκεκριμένο είδος εξαφάνισης που συμβαίνει όταν φροντίζεις έναν άρρωστο γονιό, ένα παιδί με αναπηρία, έναν σύντροφο σε θεραπεία ή έναν συγγενή με άνοια. Ο ρόλος κυριαρχεί την ταυτότητα. Ο κόσμος ρωτάει πώς είναι το άτομο που φροντίζεις. Σπάνια ρωτάνε για σένα. Τελικά ξεχνάς πώς ακούγονταν οι δικές σου απαντήσεις.

Η γραφή σε επιστρέφει στην εικόνα. Όχι ως ήρωας, όχι ως πάσχων, απλώς ως ένα άτομο που επίσης έχει μια μέρα, με σκέψεις που δεν αφορούν το άτομο που φροντίζει.

Το πένθος που κανείς δεν αποκαλεί πένθος

Το πένθος του φροντιστή είναι ένα πραγματικό πράγμα με όνομα: προληπτικό πένθος, ή ασαφής απώλεια. Χάνεις κάποιον αργά, ή χάνεις την εκδοχή του που είχες, ενώ αυτός είναι ακόμα στο δωμάτιο. Αυτό το είδος πένθους παίρνει πολύ λίγη υποστήριξη επειδή όλοι υποθέτουν ότι το πένθος έρχεται αργότερα.

Χρειάζεται κάπου να πάει. Ένα ημερολόγιο είναι ένα από τα λίγα μέρη που μπορεί. Μπορείς να γράψεις για το ότι σου λείπει αυτός που ήταν, ενώ κάθεται στο διπλανό δωμάτιο. Μπορείς να γράψεις για το μέλλον που χάνεις δίπλα του. Τίποτα από αυτά δεν σε κάνει αχάριστο. Σε κάνει ειλικρινή.

Γιατί δεν έχεις χρόνο και γιατί αυτός είναι ο λόγος να το κάνεις

Δεν έχεις μια ώρα. Έχεις δέκα λεπτά, ίσως, ανάμεσα στη φαρμακευτική αγωγή και στο επόμενο πράγμα. Αυτό αρκεί. Το ημερολόγιο ενός φροντιστή δεν χρειάζεται να είναι μακρύ. Τρεις προτάσεις είναι μια ολοκληρωμένη καταχώρηση.

• Ένα πράγμα που ζήτησε η μέρα από εμένα.
• Ένα πράγμα που δεν αφορούσε τη φροντίδα.
• Ένα συναίσθημα που δεν έχω πει φωναχτά.

Τρεις γραμμές αρκούν για να κρατήσεις τον εαυτό σου άνθρωπο.

Αγανάκτηση, εξάντληση, αγάπη (και τα τρία σε μία σελίδα)

Οι φροντιστές νιώθουν και τα τρία ταυτόχρονα και σπάνια το παραδέχονται. Το πολιτισμικό σενάριο λέει ότι η αγάπη υποτίθεται ότι παρακάμπτει την αγανάκτηση και η εξάντληση υποτίθεται ότι είναι ήσυχη. Το ημερολόγιο είναι όπου μπορείς να κρατήσεις και τα τρία ταυτόχρονα χωρίς κανείς να σε διορθώνει.

«Τους αγαπώ. Είμαι εξαντλημένος. Αγανακτώ που κανείς άλλος στην οικογένεια δεν βοηθάει. Όλα αυτά είναι αληθινά την ίδια Τρίτη.» Το να γράψεις αυτό το είδος πρότασης απελευθερώνει κάτι. Κάνει επίσης την αγάπη λιγότερο εύθραυστη. Η πραγματική αγάπη μπορεί να κρατήσει την αγανάκτηση. Η παραστατική όχι.

Προστατεύοντας το ημερολόγιο από το νοικοκυριό

Οι φροντιστές συνήθως ζουν με το άτομο που φροντίζουν, που σημαίνει ότι η ιδιωτικότητα είναι πιο δύσκολη. Ένα τετράδιο αφημένο στην κουζίνα μπορεί να ανοιχτεί από έναν συγγενή που δεν πρέπει να το διαβάσει. Ένας υπολογιστής που έχει μείνει συνδεδεμένος μπορεί να ελεγχθεί από οποιονδήποτε περνά.

Το Innera χτίστηκε ώστε αυτή η ανησυχία να φύγει. Όλα είναι κρυπτογραφημένα στη συσκευή σου, κλειδωμένα πίσω από τον έλεγχο ταυτότητάς σου, χωρίς cloud που να μπορεί να διαβάσει κανείς άλλος. Το ημερολόγιο μένει δικό σου ακόμα και σε ένα νοικοκυριό όπου τίποτα άλλο δεν είναι.

Τι θα δεις όταν διαβάσεις πίσω

Σε μήνες από τώρα, θα διαβάσεις πίσω και θα παρατηρήσεις δύο πράγματα. Πρώτα, πόσα κουβαλούσες. Θα το δεις γραπτώς, αναμφισβήτητο, με τρόπο που η καθημερινή θολούρα δεν σου επέτρεπε να το δεις. Δεύτερον, ποιος είσαι ακόμα κάτω από τον ρόλο. Οι προτάσεις που δεν αφορούν τη φροντίδα θα σε εκπλήξουν. Είναι η απόδειξη ότι δεν εξαφανίστηκες, ακόμα κι αν ένιωθες ότι εξαφανιζόσουν.

Απόψε, βρες τρία λεπτά. Γράψε τρεις προτάσεις. Συνέχισε για μία εβδομάδα. Δες τι σου επιστρέφει αυτή η μικρή πράξη.