Ημερολόγιο για χρόνια ασθένεια: όταν το σώμα σου αλλάζει συνεχώς την ιστορία

Η χρόνια ασθένεια αλλάζει τα μαθηματικά των ημερών σου. Το σώμα με το οποίο διαπραγματευόσουν έχει νέους κανόνες, και η εκδοχή του εαυτού σου που έχτισες γύρω από τους παλιούς κανόνες πρέπει να ξαναχτιστεί γύρω από τους καινούργιους. Το γράψιμο μέσα από αυτό δεν πρόκειται να διορθώσει την ασθένεια. Αυτό που κάνει είναι να σου δίνει κάπου να βάλεις το κομμάτι της εμπειρίας που κανείς άλλος δεν βλέπει.

Γιατί το ημερολόγιο βοηθάει όταν δεν μπορείς να φτιάξεις τίποτα

Οι περισσότερες συμβουλές για το ημερολόγιο αφορούν τη λύση κάποιου πράγματος: επεξεργάσου το συναίσθημα, αναπλαισίωσε τη σκέψη, βρες καθαρότητα. Η χρόνια ασθένεια δεν συνεργάζεται πάντα με αυτό. Κάποιες μέρες το συναίσθημα δεν επεξεργάζεται, η σκέψη δεν αναπλαισιώνεται και δεν υπάρχει καθαρότητα να βρεις. Το γράψιμο βοηθάει έτσι κι αλλιώς, με διαφορετικό τρόπο: σου επιτρέπει να γίνεις μάρτυρας του εαυτού σου. Η μαρτυρία είναι αυτό που λείπει όταν η ασθένεια είναι αόρατη στους ανθρώπους γύρω σου.

Δύο είδη γραψίματος για δύο είδη ημερών

Στις άσχημες μέρες, γράψε σύντομα. Μία πρόταση, μία παρατήρηση, ένα συναίσθημα. Ο στόχος είναι η παρουσία, όχι η παραγωγή. «Σήμερα πονούσαν τα χέρια μου και έκλαψα στην κουζίνα.» Αυτή είναι μια ολοκληρωμένη καταχώρηση.

Στις καλύτερες μέρες, γράψε περισσότερο. Χρησιμοποίησε την ενέργεια για να παρακολουθείς μοτίβα, να σημειώνεις ερωτήσεις για τον γιατρό σου, ή να επεξεργαστείς τα πιο δύσκολα συναισθήματα που οι άσχημες μέρες ήταν πολύ κουρασμένες για να κρατήσουν. Οι καλύτερες μέρες είναι όταν η αναπλαισίωση λειτουργεί στ' αλήθεια.

Παρακολούθηση χωρίς να γίνεις ιατρικό φύλλο

Η παρακολούθηση των συμπτωμάτων έχει τη θέση της. Αλλά αν όλο το ημερολόγιό σου γίνει ιατρικό αρχείο, έχεις δώσει στην ασθένεια περισσότερο χώρο απ' όσο της αξίζει. Στόχευσε στο μισό: το μισό της σελίδας είναι το σώμα, το άλλο μισό είναι το υπόλοιπο του εαυτού σου.

• Τρία συμπτώματα και πόσο άσχημα ήταν σε κλίμακα από 1 έως 10.
• Ένα πράγμα που βοήθησε, έστω και ελάχιστα.
• Ένα πράγμα που δεν αφορούσε το σώμα σου. Ένα τραγούδι που λειτούργησε, κάτι αστείο που είπε κάποιος, ένα παράθυρο από το οποίο κοίταξες έξω.

Σε μήνες, θα δεις τα συμπτώματα που παρακολουθείς, αλλά θα δεις και την εκδοχή του εαυτού σου που συνέχισε να εμφανίζεται δίπλα τους.

Το πένθος για το οποίο κανείς δεν σε προειδοποίησε

Η χρόνια ασθένεια έρχεται με ένα πένθος που δεν παίρνει όνομα. Πενθείς ένα σώμα που είχες, ένα μέλλον που φανταζόσουν και ενέργεια που ξόδευες σε ανθρώπους χωρίς να το σκέφτεσαι. Το μεγαλύτερο μέρος αυτού του πένθους δεν έχει πού να πάει. Οι γύρω σου έχουν κουραστεί να ακούνε για την ασθένεια. Οι ειδικοί αντιμετωπίζουν τα συμπτώματα, όχι την απώλεια.

Ένα ημερολόγιο είναι ένα από τα λίγα μέρη όπου μπορείς να πεις, μια Τρίτη, ότι σου λείπει αυτός που ήσουν πριν τρία χρόνια. Αυτή η πρόταση δεν σε κάνει αχάριστο. Σε κάνει ειλικρινή. Η ειλικρίνεια για την απώλεια είναι αυτό που τελικά επιτρέπει σε μια νέα εκδοχή του εαυτού σου να σχηματιστεί.

Να ονομάζεις αυτό που είσαι ακόμα από κάτω

Υπάρχει μια εκδοχή σου που υπάρχει έξω από την ασθένεια, ακόμα και όταν η ασθένεια είναι θορυβώδης. Το γράψιμο είναι ένα από τα λίγα μέρη όπου μπορείς να βρεις αυτή την εκδοχή. Ρώτα τον εαυτό σου: τι παρατηρώ ακόμα; Τι με κάνει ακόμα να γελάω; Για τι είμαι ακόμα περίεργος; Αυτά είναι τα νήματα του υπόλοιπου εαυτού σου.

Κάποιες εβδομάδες οι απαντήσεις θα είναι ισχνές. Κάποιες εβδομάδες η ασθένεια τρώει τα πάντα. Γράψε έτσι κι αλλιώς. Οι ισχνές απαντήσεις από τις δύσκολες εβδομάδες είναι αποδείξεις αργότερα ότι δεν εξαφανίστηκες.

Η ιδιωτικότητα και τα πράγματα που δεν μπορείς να πεις φωναχτά

Υπάρχουν προτάσεις που θα γράψεις σε αυτό το ημερολόγιο που δεν θα έλεγες στον σύντροφό σου ή στον γιατρό σου. «Κουράστηκα να είμαι γενναίος.» «Φοβάμαι ότι αυτό είναι μόνιμο.» «Ζηλεύω τους υγιείς ανθρώπους που αγαπώ.» Αυτά χρειάζονται ένα μέρος να υπάρχουν χωρίς κάποιος να σε κάνει να τους καθησυχάζεις μετά.

Το Innera κρατάει τα πάντα κρυπτογραφημένα στη συσκευή σου. Τα συμπτώματά σου, τις φωτογραφίες σου, τις φωνητικές σημειώσεις σου, τις πιο δύσκολες προτάσεις σου. Κανείς δεν τις βλέπει εκτός αν αποφασίσεις να τις μοιραστείς.

Αν είσαι άρρωστος σήμερα, γράψε μία πρόταση. Μόνο μία. Αύριο, γράψε άλλη μία. Το ημερολόγιο δεν χρειάζεται να είναι εντυπωσιακό. Χρειάζεται απλώς να είναι εκεί.