Ημερολόγιο για το σύνδρομο του απατεώνα: όταν νιώθεις απάτη

Το σύνδρομο του απατεώνα είναι το κενό ανάμεσα σε αυτό που πραγματικά έχεις κάνει και σε αυτό που νιώθεις όταν το κοιτάς. Οι άνθρωποι γύρω σου βλέπουν τη δουλειά σου, τον ρόλο σου, την πρόοδό σου. Εσύ βλέπεις τύχη, σωστή στιγμή και το επόμενο πράγμα που θα σε αποκαλύψει.

Το συναίσθημα είναι περίφημο για το ότι είναι ανθεκτικό στις αποδείξεις. Προαγωγή, έπαινος, παράδοση έργου: το συναίσθημα τα ταξινομεί όλα ως «δεν μετράνε στ' αλήθεια». Η γραφή είναι από τα λίγα πράγματα που το διαπερνούν, γιατί κάνει ορατή την επεξεργασία που κάνει το συναίσθημα.

Γιατί οι νίκες σου δεν πιάνουν τόπο

Το συναίσθημα του απατεώνα έχει έναν σιωπηλό κανόνα: ό,τι καλό εξηγείται και απομακρύνεται (καλή στιγμή, γενναιόδωρος αξιολογητής, χαμηλός πήχης), και ό,τι κακό καταγράφεται ως απόδειξη (κάποιος άλλος θα το είχε πιάσει πιο γρήγορα, αυτός είμαι πραγματικά). Η ασυμμετρία τρέχει στο παρασκήνιο. Όταν κάνεις απολογισμό με τον εαυτό σου, μόνο τα κακά μοιάζουν αληθινά.

Η λύση δεν είναι να λες στον εαυτό σου ότι είσαι σπουδαίος. Η λύση είναι να κρατάς μια καταγραφή που το συναίσθημα δεν μπορεί να επεξεργαστεί.

Το ημερολόγιο των αποδείξεων

Μία φορά την εβδομάδα, γράψε τρία πράγματα: τι έκανες πραγματικά αυτή την εβδομάδα, τι ήταν δύσκολο σε αυτό, και ποιο ήταν το αποτέλεσμα. Σε απλή γλώσσα. «Έγραψα και παρέδωσα την αναφορά. Πήρε περισσότερο από όσο περίμενα γιατί τα δεδομένα ήταν μπερδεμένα. Πήρα ένα ευχαριστώ μιας γραμμής από τον διευθυντή μου».

Μετά από μερικούς μήνες, διάβασέ τα ξανά. Το συναίσθημα θα σου πει ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει, η σελίδα θα σου δείξει ότι έκανες τη δουλειά όλο αυτό το διάστημα. Η σελίδα κερδίζει. Το συναίσθημα προσαρμόζεται, με τον καιρό.

Γραφή για συγκεκριμένες στιγμές

Όταν το συναίσθημα του απατεώνα κορυφώνεται, μην προσπαθήσεις να το αντικρούσεις αφηρημένα. Γράψε τη συγκεκριμένη στιγμή που το πυροδότησε. Τη συνάντηση. Το μήνυμα στο Slack. Τον αριθμό στο dashboard.

Η συγκεκριμενοποίηση κάνει δύο πράγματα. Συνήθως μικραίνει τη στιγμή στο πραγματικό της μέγεθος (όχι «είμαι απάτη» αλλά «ένιωσα πάνω από τις δυνάμεις μου για δέκα λεπτά σε μια συνάντηση»). Και αναδεικνύει την υποκείμενη πεποίθηση, που είναι το κομμάτι που αξίζει να δουλέψεις.

Η ερώτηση «τι θα έλεγαν»

Όταν είσαι σίγουρος ότι ξεγελάς τους πάντες, γράψε τι θα έλεγαν στ' αλήθεια οι συνάδελφοί σου αν τους ρωτούσαν. Όχι ό,τι λέει ο φόβος ότι σκέφτονται. Αυτά που έχουν στην πραγματικότητα πει και κάνει ως απάντηση στη δουλειά σου.

Συνήθως το κενό είναι μεγάλο. Ο φόβος έχει πολύ χειρότερη γνώμη για σένα από όση έχουν οι πραγματικοί σου συνάδελφοι. Το να ονοματίσεις αυτό το κενό, γραπτά, είναι ο τρόπος για να αρχίσει να χάνει τη λαβή του.

Όταν το συναίσθημα δείχνει κάτι αληθινό

Μερικές φορές το συναίσθημα του απατεώνα είναι σήμα, όχι θόρυβος. Πήρες μια δουλειά για την οποία στην πραγματικότητα δεν έχεις ακόμα τις δεξιότητες. Ο ρόλος επεκτάθηκε πιο γρήγορα από την εμπειρία σου. Υπάρχει μια συγκεκριμένη περιοχή που κρύβεις.

Η γραφή βοηθάει και εδώ. Οι ειλικρινείς καταγραφές για το πού ακριβώς είσαι απροετοίμαστος δεν είναι αυτοεπίθεση. Είναι σχέδιο. «Δεν ξέρω ακόμα το κομμάτι Χ, και θα ρωτήσω τον Ψ γι' αυτό αυτή την εβδομάδα» είναι μια χρήσιμη καταγραφή. «Είμαι απάτη» δεν είναι.

Προτροπές όταν έχει φωνή

Αν δεν μπορείς να το ησυχάσεις:

• Τι ακριβώς φοβάμαι ότι θα αποκαλυφθεί;
• Ποιες αποδείξεις έχω ότι αυτός ο φόβος είναι αληθινός; Ποιες αποδείξεις έχω ότι δεν είναι;
• Τι παρέδωσα πραγματικά αυτόν τον μήνα;
• Αν ένας συνάδελφος μου έλεγε αυτό που λέω στον εαυτό μου, τι θα απαντούσα;
• Ποιο είναι το επόμενο συγκεκριμένο βήμα που θα έκλεινε ένα πραγματικό κενό, όχι ένα φανταστικό;

Γιατί αυτό μένει ανάμεσα σε σένα και τη σελίδα

Η γραφή για το σύνδρομο του απατεώνα είναι πιο ευάλωτη από τις περισσότερες επαγγελματικές καταγραφές. Ονοματίζει τις αμφιβολίες, τα συγκεκριμένα άτομα που φοβάσαι, τις στιγμές που θα ευχόσουν να μην είχες δείξει τη δουλειά σου.

Το Innera κρατά κάθε ιστορία κρυπτογραφημένη στη συσκευή σου. Η σελίδα όπου έγραψες τι πραγματικά σκέφτεσαι για την καριέρα σου μένει ανάμεσα σε σένα και σένα. Αυτή η ιδιωτικότητα είναι που κάνει δυνατή την ειλικρινή εκδοχή.

Το περισσότερο συναίσθημα του απατεώνα είναι η απουσία μιας ειλικρινούς καταγραφής. Κράτα μία για μερικούς μήνες και δες πόσο πιο ήσυχο γίνεται το συναίσθημα.