Ημερολόγιο για τη μοναξιά: να γράφεις όταν νιώθεις μόνος

Η μοναξιά είναι από τα πιο δύσκολα πράγματα να τα παραδεχτείς, ακόμα και στον εαυτό σου. Το να πεις φωναχτά «νιώθω μοναξιά» μοιάζει με ομολογία αποτυχίας: δεν κράτησες τις φιλίες, δεν έχτισες την οικογένεια, δεν πήγες σε αυτό που έπρεπε. Οι άνθρωποι στους οποίους θα το έλεγες θα αντιδράσουν με τρόπους που είναι καλοπροαίρετοι αλλά συχνά κάνουν το πράγμα χειρότερο. Έτσι, οι περισσότεροι άνθρωποι που νιώθουν μοναξιά δεν λένε τίποτα.

Ένα ημερολόγιο είναι από τα λίγα μέρη όπου η πρόταση «νιώθω μοναξιά» μπορεί να μείνει εκεί χωρίς να αντιδράσει κανείς σε αυτήν. Αυτό και μόνο είναι κάτι χρήσιμο. Ο δρόμος έξω από τη μοναξιά συνήθως ξεκινάει με το να την παραδέχεσαι καθαρά, και δεν μπορείς να παραδεχτείς κάτι καθαρά σε άλλους ανθρώπους μέχρι να το έχεις παραδεχτεί καθαρά στον εαυτό σου.

Το να είσαι μόνος vs. το να νιώθεις μοναξιά

Δεν είναι το ίδιο. Πολλοί άνθρωποι που ζουν μοναχικά δεν νιώθουν μοναξιά. Πολλοί άνθρωποι που περιβάλλονται διαρκώς από άλλους νιώθουν βαθιά μοναξιά. Οι δύο καταστάσεις έχουν διαφορετικό σχήμα.

Το να είσαι μόνος αφορά την ποσότητα. Το να νιώθεις μοναξιά αφορά την ποιότητα: την αίσθηση ότι ακόμα και οι πιο στενές σου σχέσεις δεν φτάνουν εκεί που έχεις ανάγκη. Μπορείς να νιώθεις μοναξιά με έναν σύντροφο, με μια μεγάλη οικογένεια, σε ένα δωμάτιο γεμάτο ανθρώπους που σε συμπαθούν. Γι' αυτό συμβουλές όπως «απλώς βγες περισσότερο» συχνά αστοχούν.

Το γράψιμο σε βοηθάει να ξεχωρίσεις τη διαφορά. Μόλις βάλεις το συναίσθημα στη σελίδα, συνήθως μπορείς να δεις αν πρόκειται για ανάγκη περισσότερων ανθρώπων ή για ανάγκη διαφορετικών συζητήσεων με τους ανθρώπους που ήδη έχεις.

Γιατί το γράψιμο είναι ένα λιγότερο επικίνδυνο πρώτο βήμα

Το να πεις σε έναν φίλο ότι νιώθεις μοναξιά είναι δύσκολο για δύο λόγους. Δεν θέλεις να νιώσει υπεύθυνος να το διορθώσει, και δεν είσαι πάντα σίγουρος ακριβώς τι είδους μοναξιά νιώθεις. Το γράψιμο σου επιτρέπει να απαντήσεις στην πιο δύσκολη ερώτηση (μοναξιά πώς;) πριν τη ρωτήσει κανείς άλλος. Μέχρι να το πεις σε έναν φίλο, έχεις ήδη καταλάβει αν εννοείς «μου λείπουν συγκεκριμένοι άνθρωποι από το παρελθόν μου» ή «έχω πολλούς ανθρώπους αλλά κανείς δεν με γνωρίζει πραγματικά» ή «δεν έχω κάνει μια πραγματική συζήτηση εδώ και τρεις εβδομάδες».

Τι να γράψεις στην πραγματικότητα

Κάτσε με το συναίσθημα και ξεκίνα με την πιο απλή εκδοχή της αλήθειας, ξεγυμνωμένη. «Νιώθω μοναξιά.» Απλώς γράψε αυτό, και άσε τα υπόλοιπα να ακολουθήσουν.

Οι περισσότεροι, μόλις ξεκινήσουν, βρίσκουν συγκεκριμένα πράγματα από κάτω. Τον φίλο με τον οποίο μιλούσαν κάθε βδομάδα και που δεν έχουν επικοινωνήσει εδώ και μήνες. Το άτομο που έφυγε. Τη συζήτηση που θέλουν αλλά δεν ξέρουν με ποιον να την κάνουν. Τον τρόπο που ακούγεται το διαμέρισμα όταν δεν έρχεται κανείς.

Το μοτίβο που οι περισσότεροι παραβλέπουν

Διάβασε ξανά μετά από μερικές εβδομάδες γραψίματος για τη μοναξιά. Αυτό που οι περισσότεροι ανακαλύπτουν είναι ότι περιμένουν να τους πλησιάσει κάποιος, και αυτός ο κάποιος επίσης τους περιμένει.

Η μοναξιά είναι, κατά παράδοση, ένα πρόβλημα συντονισμού. Δύο άνθρωποι που θα ήθελαν και οι δύο να μιλήσουν, κανείς από τους δύο δεν στέλνει πρώτος μήνυμα. Το ημερολόγιο το κάνει αυτό ορατό. Μόλις βρεθεί στη σελίδα, η επόμενη κίνηση είναι συνήθως προφανής.

Όταν το γράψιμο δεν φτάνει

Το να κρατάς ημερολόγιο για τη μοναξιά είναι ένα καλό πρώτο βήμα. Δεν είναι όλο το βήμα. Το να γράφεις ότι σου λείπει ο αδελφός σου δεν είναι το ίδιο με το να τον πάρεις τηλέφωνο. Το να γράφεις ότι θέλεις πιο κοντινούς φίλους δεν είναι το ίδιο με το να εμφανίζεσαι στις στιγμές που συνεχίζεις να αποφεύγεις.

Αν ένας μήνας καταχωρήσεων περιγράφει όλος το ίδιο κενό και δεν έχεις κάνει βήμα προς το κλείσιμό του, η επόμενη καταχώρηση πρέπει να είναι ένα συγκεκριμένο σχέδιο. Όχι «πρέπει να επικοινωνώ περισσότερο» αλλά «θα στείλω μήνυμα στη Σάρα την Κυριακή το πρωί και θα τη ρωτήσω αν θέλει να περπατήσουμε την Τετάρτη».

Αν δεν ξέρεις από πού να ξεκινήσεις

Μερικές ερωτήσεις για να βγουν οι πρώτες γραμμές:

• Ποιον θα έπαιρνες τηλέφωνο αν μόλις είχες μάθει πραγματικά καλά νέα; Ποιον, αν είχες μάθει πραγματικά άσχημα;
• Πότε ήταν η τελευταία φορά που ένιωσες ότι σε είδε κάποιος; Τι έκανε;
• Τι είδους συζήτηση σου έχει λείψει, και με ποιον;
• Ποιος σου έρχεται συνέχεια στο μυαλό και δεν έχεις επικοινωνήσει μαζί του εδώ και καιρό;
• Ποιο είναι το πιο μικρό πρώτο βήμα που θα μπορούσες να κάνεις αυτή την εβδομάδα;

Η ιδιωτικότητα και οι πιο μοναχικές προτάσεις

Το γράψιμο για τη μοναξιά είναι από τα πιο ειλικρινή γραψίματα που θα κάνεις, πράγμα που σημαίνει ότι περιλαμβάνει πράγματα που δεν θα ήθελες ποτέ να διαβάσει κατά λάθος ένας φίλος. Τα ονόματα. Τα περίπλοκα συναισθήματα για τις σχέσεις που ήδη έχεις. Την εκδοχή του εαυτού σου που βγαίνει όταν δεν σε βλέπει κανείς.

Η Innera κρατάει κάθε ιστορία κρυπτογραφημένη στη συσκευή σου. Η σελίδα όπου έγραψες «νομίζω ότι χάνω την πιο στενή μου φίλη και δεν μπορώ να καταλάβω αν φταίω εγώ ή εκείνη» μένει ανάμεσα σε σένα και σένα. Αυτή η ιδιωτικότητα είναι αυτό που κάνει το γράψιμο αρκετά ειλικρινές ώστε να σε βοηθήσει πραγματικά να καταλάβεις τι να κάνεις.

Αν σήμερα είναι μια από τις μοναχικές μέρες, άνοιξε ένα ημερολόγιο και γράψε την πρόταση. Μόνο αυτή τη μία. Τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν.