Ημερολόγιο για γονείς εφήβων: γράφοντας μέσα από την απομάκρυνση

Κάπου γύρω στα δεκατρία, το παιδί που μεγαλώνεις πάνω από μια δεκαετία αρχίζει σιωπηλά να είναι κάποιος άλλος. Κλείνει την πόρτα πιο συχνά. Σου λέει λιγότερα. Το ίδιο πρόσωπο που παλιά ανέβαινε στην αγκαλιά σου για να σου πει τα πάντα, τώρα επεξεργάζεται τι σου επιτρέπεται να ξέρεις για τη ζωή του.

Έτσι πρέπει να γίνεται. Το να το ξέρεις δεν το κάνει πιο εύκολο. Το ημερολόγιο είναι εκεί που τα περίπλοκα συναισθήματα του να είσαι γονιός σε αυτή τη διαδρομή μπορούν επιτέλους να υπάρξουν.

Δύο απώλειες ταυτόχρονα

Η εφηβική απομάκρυνση είναι δύο απώλειες που επικαλύπτονται. Χάνεις την καθημερινή πρόσβαση στην εσωτερική ζωή του παιδιού σου που είχες όταν ήταν μικρότερο. Και χάνεις την εκδοχή του εαυτού σου που ήξερε τι χρειαζόταν. Ο ειδικός δεν είναι πια ειδικός.

Και τα δύο είναι πραγματικό πένθος, και τα δύο τα σηκώνει κανείς κυρίως μόνος του, γιατί το να λες «μου λείπει το παιδί μου» για ένα παιδί που είναι ακόμα στο σπίτι ακούγεται λάθος φωναχτά. Η σελίδα είναι ένα μέρος όπου μπορεί να ειπωθεί.

Τι κάνει το ημερολόγιο που δεν μπορεί να κάνει το παιδί

Οι έφηβοι δεν είναι το σωστό μέρος για να βάλεις τα συναισθήματά σου γι' αυτούς. Η δουλειά σε αυτή τη διαδρομή είναι να είσαι σταθερός, διαθέσιμος και λίγο βαρετός. Αυτό είναι δύσκολο να το κάνεις αν δεν έχεις πρώτα βάλει τις δικές σου αντιδράσεις κάπου.

Το να γράφεις πρώτα σημαίνει ότι μπαίνεις στο δωμάτιο έχοντας ήδη ξεσπάσει. Ο φόβος, ο πόνος, ο εκνευρισμός έχουν ήδη πάρει τη σειρά τους στη σελίδα. Αυτό που μένει για τη συζήτηση είναι αυτό που πραγματικά χρειάζονται από σένα.

Για τι να γράφεις

Τα μεγάλα είναι προφανή: ο καβγάς, η σιωπή, το πράγμα που είπαν και πόνεσε. Οι πιο χρήσιμες καταγραφές συνήθως είναι οι μικρότερες. Η στιγμή που γέλασαν με κάτι μαζί σου και θυμήθηκες ποιοι είναι. Το μήνυμα από έναν φίλο που σε ανησύχησε. Το πράγμα που κρύβουν και δεν μπορείς ακόμα να το ονομάσεις.

Τα μοτίβα μέσα σε μήνες είναι αυτά που πραγματικά σε βοηθούν να καταλάβεις τι συμβαίνει. Μία μέρα σημαίνει σχεδόν τίποτα με έναν έφηβο. Τρεις μήνες καταγραφών σου δείχνουν το σχήμα ενός ανθρώπου.

Όταν δεν εμπιστεύεσαι τις ίδιες σου τις αντιδράσεις

Μερικές φορές θα έχεις μια αντίδραση στον έφηβό σου που είναι μεγαλύτερη από όσο δικαιολογεί η κατάσταση. Ο ξαφνικός θυμός για ένα μικρό ψέμα. Ο πόνος του να μείνεις εκτός ενός σχεδίου. Ο φόβος όταν αργεί είκοσι λεπτά.

Γράψ' το κάτω πριν κάνεις οτιδήποτε με αυτό. Τις περισσότερες φορές, η αντίδραση ενισχύεται από κάτι παλαιότερο: τα δικά σου εφηβικά χρόνια, τους δικούς σου γονείς, έναν θαμμένο φόβο για το ποιος γίνεται. Η σελίδα σου επιτρέπει να το χωρίσεις από αυτό που πραγματικά είναι μπροστά σου.

Όταν κάτι πραγματικά δεν πάει καλά

Μερικές φορές το ημερολόγιο θα σου πει αυτό που το ένστικτό σου ήδη ήξερε. Οι καταγραφές λένε την ίδια ανησυχία κάθε εβδομάδα. Η παρέα του άλλαξε. Ο ύπνος του έχει χαλάσει. Είναι επίπεδοι με έναν τρόπο που δεν μπορείς να αγνοήσεις.

Εμπιστεύσου το μοτίβο μερικών εβδομάδων, όχι μία κακή μέρα. Όταν το μοτίβο είναι πραγματικό, το ημερολόγιο έχει κάνει τη δουλειά του. Το επόμενο βήμα δεν είναι πια η γραφή, είναι να ζητήσεις βοήθεια, από αυτούς ή για αυτούς.

Προτροπές όταν δεν ξέρεις από πού να ξεκινήσεις

• Τι παρατήρησα γι' αυτούς σήμερα που δεν είπα φωναχτά;
• Ποια αντίδραση είχα που με εξέπληξε, και για ποιο πράγμα αφορά πραγματικά;
• Ποια είναι η εκδοχή αυτής της κουβέντας που θα ήθελα να έχω, μια καλή μέρα;
• Τι αγάπησα σε αυτούς αυτή την εβδομάδα, που θα ήθελα να το ξέρουν αργότερα;
• Τι φοβάμαι συγκεκριμένα, που κρύβεται πίσω από τη σημερινή ανησυχία;

Γιατί αυτές οι καταγραφές είναι μόνο για σένα

Η γραφή γονιού εφήβου περιλαμβάνει την άκομψη εκδοχή. Τον πόνο. Την απογοήτευση. Την αμφιβολία για τις δικές σου επιλογές. Τις κρίσεις για τους φίλους ή τον σύντροφό τους που δεν θα έλεγες ποτέ φωναχτά.

Η Innera κρατά κάθε ιστορία κρυπτογραφημένη στη συσκευή σου. Η σελίδα όπου έγραψες πώς είναι πραγματικά αυτή η διαδρομή μένει ανάμεσα σε εσένα και σε εσένα. Αυτή η ιδιωτικότητα είναι που σε κάνει σταθερό στο δωμάτιο μαζί τους.