Ημερολόγιο για την αυτοσυμπόνια: να γράφεις στον εαυτό σου με καλοσύνη

Τα περισσότερα ημερολόγια είναι γεμάτα αυτοκριτική ντυμένη σαν αναστοχασμός. Γράφεις για το τι πήγε στραβά, για το τι θα έπρεπε να είχες κάνει, για αυτό που συνεχίζεις να κάνεις λάθος. Στο τέλος της καταγραφής έχεις βάλει τη χειρότερή σου φωνή πάνω στη σελίδα, και τώρα αυτή η φωνή μοιάζει επίσημη επειδή την έγραψες.

Το ημερολόγιο αυτοσυμπόνιας είναι το αντίθετο. Είναι η πρακτική του να γράφεις στον εαυτό σου όπως θα έγραφες σε κάποιον που αγαπάς. Όχι για να αρνηθείς αυτό που συνέβη, αλλά για να ανταποκριθείς σε αυτό χωρίς να κάνεις τα πάντα χειρότερα.

Γιατί τα περισσότερα ημερολόγια σε κάνουν πιο σκληρό με τον εαυτό σου

Το ημερολόγιο ακούγεται σαν κάτι που θα έπρεπε πάντα να βοηθάει, αλλά ο τρόπος που το κάνουν οι περισσότεροι κλίνει προς την αυτοκριτική. Γράφεις όταν είσαι αναστατωμένος, περιγράφεις αυτό που πήγε στραβά, και μετά περνάς μια παράγραφο εξηγώντας γιατί φταις εσύ. Η ίδια η πράξη του να το γράφεις το κάνει να φαίνεται πιο αληθινό.

Η αυτοσυμπόνια είναι η δεξιότητα που λείπει. Δεν είναι αισιοδοξία, και δεν είναι να αφήνεις τον εαυτό σου να ξεφύγει. Είναι η απλή πράξη του να φέρεσαι στον εαυτό σου σαν σε κάποιον με τον οποίο έχεις μια μακροχρόνια σχέση, και όχι σαν σε κάποιον που προσπαθείς να πειθαρχήσεις.

Το κόλπο του τρίτου προσώπου

Δοκίμασε να γράψεις για τον εαυτό σου στο τρίτο πρόσωπο για μία καταγραφή. Αντί για «τα θαλάσσωσα στη συνάντηση», γράψε «είχε μια δύσκολη συνάντηση σήμερα». Ή «δεν κοιμήθηκε καλά και έχασε την υπομονή του». Χρησιμοποίησε το πραγματικό σου όνομα αν βοηθάει.

Η αλλαγή στην αντωνυμία κάνει κάτι διακριτικό. Ξαφνικά το πρόσωπο για το οποίο γράφεις παίρνει την ίδια δίκαιη μεταχείριση που θα έδινες σε οποιονδήποτε άλλον. Παρατηρείς το πλαίσιο. Του δίνεις το ευεργέτημα της αμφιβολίας. Δεν σωρεύεις άλλα. Μετά από μερικές τέτοιες καταγραφές, συνήθως μπορείς να νιώσεις τη διαφορά ακόμα και όταν επιστρέφεις στο να γράφεις σε πρώτο πρόσωπο.

Τι να γράψεις όταν όντως τα έχεις κάνει μαντάρα

Η πιο δύσκολη μέρα για την αυτοσυμπόνια είναι η μέρα που πραγματικά έκανες κάτι λάθος. Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην ειλικρινή παραδοχή και στην αυτοεπίθεση, και τα δύο συχνά μπερδεύονται.

Ειλικρινής παραδοχή είναι: «είπα κάτι πληγωτικό στην αδερφή μου, και θέλω να το επανορθώσω». Αυτοεπίθεση είναι: «είμαι τόσο απαίσια αδερφή. Πάντα το κάνω αυτό. Κανείς δεν θα μπορούσε να αγαπήσει κάποιον που συμπεριφέρεται έτσι».

Το ημερολόγιο αυτοσυμπόνιας σημαίνει να γράφεις την πρώτη εκδοχή και να αρνείσαι τη δεύτερη. Μπορείς να είσαι συγκεκριμένος για το τι έκανες. Μπορείς να θέλεις να τα πας καλύτερα. Δεν χρειάζεται να κάνεις τον εαυτό σου τον κακό σε κάθε ιστορία που γράφεις.

Το τεστ του φίλου

Όταν έχεις κολλήσει σε λειτουργία αυτοεπίθεσης, ρώτησε: αν ένας στενός φίλος μου έλεγε ότι έκανε αυτό που μόλις έκανα, πώς θα του απαντούσα;

Τις περισσότερες φορές, η απάντηση είναι κάτι σαν: «αυτό ακούγεται πραγματικά δύσκολο. Φυσικά και αντέδρασες έτσι. Τι χρειάζεσαι αυτή τη στιγμή;» Αν δεν θα το έλεγες στον φίλο σου, μην το λες στον εαυτό σου.

Όταν η αυτοσυμπόνια μοιάζει ψεύτικη

Για πολλούς, οι πρώτες προσπάθειες μοιάζουν με ψέμα. Το να γράφεις «κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ» όταν δεν το πιστεύεις. Το να γράφεις «έχει νόημα που ένιωσα έτσι» όταν δεν σου φαίνεται καθόλου ότι έχει νόημα.

Μην πιέζεις πέρα από τη δυσπιστία. Γράψε αυτό που πραγματικά υπάρχει. «Θέλω να πιστέψω ότι κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ, και αυτή τη στιγμή δεν το κάνω». Αυτό είναι ακόμα αυτοσυμπόνια, γιατί η επιθυμία είναι ειλικρινής. Το να προσποιείσαι ζεστασιά δεν βοηθάει. Το να ονομάζεις το κενό, ναι.

Ένα σύντομο σενάριο για δύσκολες στιγμές

Σε μια πραγματικά κακή μέρα, γράψε πέντε σύντομες γραμμές:

• Τι συνέβη (μία πρόταση, χωρίς κρίση).
• Τι ένιωσα (συγκεκριμένα συναισθήματα, όχι «ένιωσα άσχημα»).
• Τι θα έλεγα σε έναν φίλο σε αυτή την κατάσταση.
• Τι θα ήθελα να μου πει κάποιος αυτή τη στιγμή.
• Ένα καλό πράγμα που μπορώ να κάνω για τον εαυτό μου την επόμενη ώρα.

Τρία λεπτά. Αυτή είναι όλη η καταγραφή. Το θέμα δεν είναι να γράψεις πολλά. Είναι να διακόψεις τη σπείρα με την εκδοχή του εαυτού σου που πραγματικά είναι με το μέρος σου.

Η ιδιωτικότητα και η εκδοχή του εαυτού σου στην οποία γράφεις

Η γραφή αυτοσυμπόνιας είναι από τις πιο εκτεθειμένες γραφές που θα κάνεις. Περιλαμβάνει τις κακές μέρες που δεν θέλεις να δει κανείς, τα πράγματα που δεν θα παραδεχόσουν φωναχτά, την καλοσύνη που ακόμα δεν νιώθεις ότι έχεις κερδίσει.

Το Innera κρατά κάθε ιστορία κρυπτογραφημένη στη συσκευή σου. Η σελίδα όπου έγραψες «προσπαθώ τόσο πολύ και ακόμα δεν μοιάζει αρκετό» μένει ανάμεσα σε σένα και σένα. Αυτό είναι που κάνει δυνατό να γράψεις την ειλικρινή εκδοχή, και σιγά σιγά να αρχίσεις να την πιστεύεις.

Δοκίμασε μία καταγραφή στο τρίτο πρόσωπο απόψε. Οι περισσότεροι εκπλήσσονται από το πόσο διαφορετικό ακούγεται όταν φέρονται στον εαυτό τους σαν σε κάποιον που αξίζει να του δείξεις καλοσύνη.