Να γράφεις μέσα σε μια υιοθεσία: η αξιολόγηση, η αναμονή και μετά

Η υιοθεσία είναι ιδιαίτερη ανάμεσα στους δρόμους προς τη γονεϊκότητα, γιατί αξιολογείσαι από την αρχή ως το τέλος. Λες την παιδική σου ηλικία σε έναν άγνωστο, δικαιολογείς τη σχέση σου, τα οικονομικά σου, τα κίνητρά σου, και μετά περιμένεις να αποφασίσουν άλλοι.

Αυτό κάνει ένα ιδιωτικό ημερολόγιο ιδιαίτερα πολύτιμο εδώ, γιατί είναι το μόνο σημείο της διαδικασίας όπου τίποτα δεν χρειάζεται να είναι καλά παρουσιασμένο.

Γράψε την ειλικρινή εκδοχή δίπλα στην επίσημη

Θα παραγάγεις πολύ κείμενο για την αξιολόγηση, και όλο είναι, δικαίως, μετρημένο. Κράτα χωριστά ένα αρχείο με το τι σκέφτηκες πραγματικά.

Πώς ένιωσες με εκείνη την ερώτηση. Ποια κοινωνική λειτουργό εμπιστεύτηκες. Για τι μαλώσατε μετά. Αυτό δεν είναι ανειλικρίνεια απέναντι στη διαδικασία· είναι η διαφορά ανάμεσα σε ένα έγγραφο γραμμένο για επιτροπή και σε ένα αρχείο γραμμένο για σένα.

Η αναμονή είναι δικό της θέμα

Το διάστημα ανάμεσα στην έγκριση και στην ανάθεση είναι νεκρός χρόνος χωρίς ημερομηνία λήξης, και είναι δύσκολος με έναν συγκεκριμένο τρόπο: γεμάτος ελπίδα, χωρίς δύναμη και αδύνατο να τον προγραμματίσεις.

Γράψε μέσα σε αυτόν. Εκεί κατοικεί και μεγάλο μέρος του πένθους όσων έφτασαν στην υιοθεσία μέσα από υπογονιμότητα, και αυτό το πένθος δεν εξαφανίζεται επειδή άνοιξε άλλος δρόμος. Το να ισχύουν και τα δύο είναι φυσιολογικό και σπάνια λέγεται σε μια διαδικασία όπου σε αξιολογούν.

Γράψε τους πρώτους μήνες χωρίς στολίδια

Η τοποθέτηση συχνά δεν μοιάζει με την άφιξη που φαντάζονται όλοι. Ένα παιδί που πενθεί, ένα σπίτι που μοιάζει παράξενο, εξάντληση και καμιά φορά συναισθήματα που αργούν περισσότερο απ' όσο περίμενες.

Το να το γράψεις μετράει διπλά. Σε εμποδίζει να συμπεράνεις ότι κάτι δεν πάει καλά με σένα, και αργότερα γίνεται το αρχείο μιας περιόδου που ελάχιστα θα θυμάσαι και που ίσως χρειαστεί να καταλάβεις καλύτερα όταν ρωτήσει το παιδί σου.

Κράτα την ιστορία για το παιδί σου

Χωριστά, και σκόπιμα, κράτα αυτό που θα θέλει αργότερα. Πώς ήταν την πρώτη μέρα. Το πρώτο του αστείο. Τι φοβόταν και πώς άλλαξε αυτό.

Τα υιοθετημένα παιδιά συχνά έχουν ελάχιστο αρχείο από τα πρώτα τους χρόνια, και ό,τι γράφεις είναι πραγματικά μέρος αυτού που θα έχουν. Αυτό είναι λόγος να είσαι συγκεκριμένη και γενναιόδωρη στη λεπτομέρεια, και να το κρατάς χωριστά από τις σελίδες για τη δική σου δυσκολία.

Ξεκίνα το δικό σου ιδιωτικό ημερολόγιο απόψε.

Το Innera κρατάει τις ιστορίες σου κρυπτογραφημένες στη συσκευή σου. Ξεκίνα δωρεάν.

Λήψη από το App Store

Ξεκίνα δωρεάν. Οι ιστορίες σου μένουν κρυπτογραφημένες στη συσκευή σου.

Ερωτήσεις για τη διαδικασία

• Τι σκέφτηκα πραγματικά για τη σημερινή συνάντηση;
• Τι πενθώ που υποτίθεται ότι δεν πρέπει να αναφέρω;
• Τι ήταν δύσκολο αυτή την εβδομάδα και δεν θα το έβαζα ποτέ σε έκθεση;
• Τι έκανε σήμερα το παιδί μου που θέλω να το ξέρει;
• Τι χρειάζομαι και δεν το ζήτησα;

Για τη βιολογική οικογένεια

Τα συναισθήματα προς μια βιολογική οικογένεια είναι περίπλοκα, αλλάζουν με τα χρόνια και είναι σχεδόν αδύνατο να ειπωθούν με ασφάλεια: ζήλια, θυμός, συμπόνια, ενοχή, καμιά φορά όλα μέσα σε μια εβδομάδα. Μια σελίδα είναι το σωστό μέρος, γιατί δεν είναι κάτι που το λύνεις μπροστά σε ένα παιδί ή σε μια κοινωνική λειτουργό.

Γιατί αυτό πρέπει να είναι ιδιωτικό

Αυτά τα κείμενα περιέχουν το εμπιστευτικό ιστορικό ενός παιδιού, ειλικρινείς απόψεις για επαγγελματίες που εξακολουθούν να χειρίζονται τον φάκελό σου, και αμφιβολίες που κανείς μέσα σε μια αξιολόγηση δεν νιώθει ασφαλής να εκφράσει.

Το Innera κρατά κάθε ιστορία κρυπτογραφημένη στη συσκευή σου, ώστε η μη παρουσιασμένη εκδοχή αυτών των χρόνων να μένει στην οικογένεια στην οποία ανήκει.