Τι σημαίνει να κρατάς ημερολόγιο με φωτογραφίες, βίντεο και ήχο

Υπάρχει μια στιγμή που οι περισσότεροι άνθρωποι που κρατούν ημερολόγιο τη συναντούν αργά ή γρήγορα. Κάθονται να γράψουν για κάτι που μόλις συνέβη και συνειδητοποιούν ότι η γραφή δεν το πιάνει. Το δείπνο με τη μητέρα τους που πήρε ξαφνικά μια τρυφερή στροφή. Ο τρόπος που το παιδί τους είπε μια καινούργια λέξη για πρώτη φορά. Το φως στην κουζίνα στις 6:47 το πρωί. Οι λέξεις πιάνουν ένα κομμάτι. Όχι το κομμάτι που είχε σημασία.

Αυτό είναι το κενό που έρχεται να καλύψει το ημερολόγιο με φωτογραφίες, βίντεο και ήχο. Όχι για να αντικαταστήσει τη γραφή, αλλά για να κρατήσει αυτά που η γραφή συνεχίζει να αφήνει απ' έξω.

Τι πιάνουν οι φωτογραφίες που δεν πιάνουν οι λέξεις

Μια φωτογραφία δεν προσπαθεί να ερμηνεύσει. Απλώς κρατάει τη στιγμή όπως ήταν. Τον τρόπο που στεκόταν το πρόσωπο κάποιου πριν προσέξει την κάμερα. Την ακαταστασία στον πάγκο της κουζίνας που θα είχες ξεχάσει μέχρι την επόμενη εβδομάδα. Το ακριβές χρώμα του ουρανού κατά τη διάρκεια της συζήτησης που άλλαξε κάτι.

Όταν διαβάζεις την καταχώρηση αργότερα, η φωτογραφία κάνει αυτό που δεν μπορούν οι λέξεις. Σε βάζει ξανά μέσα στο δωμάτιο. Η μνήμη σου συμπληρώνει τα υπόλοιπα πιο γρήγορα από όσο θα μπορούσε οποιαδήποτε περιγραφή.

Τι πιάνει το βίντεο που δεν πιάνουν οι φωτογραφίες

Η κίνηση είναι εκεί που ζει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής. Ο τρόπος που γελάει ένας φίλος. Πώς τρέχει ένα μικρό παιδί. Ο ρυθμός των κυμάτων ένα συγκεκριμένο πρωινό. Μια φωτογραφία είναι μια φέτα από αυτό. Ένα βίντεο κρατάει την κίνηση άθικτη.

Έξι δευτερόλεπτα βίντεο μπορούν να κουβαλήσουν περισσότερο βάρος από μια παράγραφο που προσπαθεί να περιγράψει την ίδια σκηνή. Ειδικά για ανθρώπους που μπορεί να χάσεις, ή στιγμές που ξέρεις ότι είναι προσωρινές.

Τι πιάνει ο ήχος που δεν πιάνει το βίντεο

Ο ήχος είναι το πιο υποτιμημένο από τα τρία. Οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τα ηχητικά μηνύματα σαν συντόμευση για μεταγραφή, όμως οι φωνητικές σημειώσεις κρατάνε κάτι που ούτε η γραφή ούτε οι φωτογραφίες μπορούν: τον τόνο.

Η ίδια σου η φωνή σε μια δύσκολη μέρα ακούγεται διαφορετική από τη γραφή σου σε μια δύσκολη μέρα. Μπορείς να ακούσεις τον εαυτό σου να προσπαθεί να μην κλάψει, ή την ανακούφιση όταν πήρες ένα καλό νέο, ή την κούραση που δεν πέρασε στη σελίδα. Έναν χρόνο αργότερα, το να ακούς ξανά τη φωνή σου είναι πιο κοντά στο ταξίδι στον χρόνο από όσο είναι το διάβασμα.

Και φωνητικές σημειώσεις από άλλους ανθρώπους. Η ηχογράφηση του παππού σου που λέει μια ιστορία. Ένα φωνητικό μήνυμα που κράτησες. Δύο λεπτά του παιδιού σου πριν μπορέσει να μιλήσει με προτάσεις.

Πού η ανάμειξη των τριών αλλάζει πραγματικά τα πράγματα

Κάθε μέσο πιάνει ένα στρώμα. Οι λέξεις πιάνουν αυτό που σκεφτόσουν. Οι φωτογραφίες πιάνουν αυτό που υπήρχε εκεί. Το βίντεο πιάνει αυτό που συνέβαινε. Ο ήχος πιάνει το πώς ακουγόταν, και πώς ένιωθαν όλοι, συμπεριλαμβανομένου εσένα, κάτω από την επιφάνεια.

Μια ιστορία και με τα τρία γίνεται κάτι διαφορετικό από μια γραπτή καταχώρηση. Διαβάζεις αυτό που σκέφτηκες, βλέπεις τι ήταν γύρω σου, ακούς πώς ακουγόταν η φωνή σου εκείνη τη στιγμή. Η ανάμνηση επιστρέφει πιο γεμάτη. Η ιστορία είναι πιο δύσκολο να την παραποιήσεις στη μνήμη σου αργότερα, και πιο δύσκολο να την απορρίψεις σαν να μην ήταν τίποτα σπουδαίο.

Πότε αξίζουν τα τριάντα παραπάνω δευτερόλεπτα για μεικτό υλικό

Δεν το χρειάζεται κάθε καταχώρηση. Κάποιες μέρες θες απλώς να γράψεις. Όμως λίγες συγκεκριμένες στιγμές αξίζει να απλώσεις το χέρι για την κάμερα ή το μικρόφωνο:

• Οι καθημερινές στιγμές που θα ξεχάσεις. Πρωινό μια Τρίτη του Μαΐου. Ο δρόμος για το σπίτι μετά τη δουλειά. Το υπνοδωμάτιό σου στο διαμέρισμα που σε λίγο αφήνεις.
• Συζητήσεις που είχαν σημασία. Οι φωνητικές σημειώσεις αμέσως μετά, όσο είναι ακόμα φρέσκο, είναι ειλικρινείς με έναν τρόπο που η γραπτή σκέψη μερικές φορές δεν είναι.
• Άνθρωποι στην ηλικία που έχουν αυτή τη στιγμή. Ένα σύντομο βίντεο του παιδιού σου να μιλάει. Τον γονιό σου να φτιάχνει καφέ. Τον σκύλο πριν αρχίσει να αργεί.
• Δύσκολες στιγμές που δεν έχεις την ενέργεια να γράψεις. Μια φωνητική σημείωση τριάντα δευτερολέπτων από το αυτοκίνητο την κρατάει.

Το θέμα της ιδιωτικότητας που οι περισσότερες εφαρμογές αγνοούν στα ήσυχα

Οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουν πίσω από το ημερολόγιο με μεικτό υλικό γιατί δεν θέλουν φωτογραφίες και φωνητικές σημειώσεις από την πραγματική τους ζωή να βρίσκονται σε μια υπηρεσία που δεν εμπιστεύονται. Αυτός ο δισταγμός είναι σωστός. Μια γραπτή καταχώρηση να τη διαβάζει ένας ξένος θα ήταν άβολο. Μια φωτογραφία του παιδιού σου, ή μια φωνητική σημείωση για τον γάμο σου, να τη βλέπει ένας ξένος είναι ένα διαφορετικό είδος λάθους.

Η Innera κρατάει κάθε ιστορία, μαζί με τις φωτογραφίες, τα βίντεο και τον ήχο, κρυπτογραφημένα στη συσκευή σου. Κανείς δεν μπορεί να τα ανοίξει εκτός από εσένα. Αυτό κάνει εφικτή την έκδοση του ημερολογίου με μεικτό υλικό, χωρίς το κόστος ιδιωτικότητας που οι περισσότερες εφαρμογές σου ζητούν στα ήσυχα να πληρώσεις.

Πώς να το δοκιμάσεις μία φορά

Διάλεξε μια φυσιολογική μέρα αυτή την εβδομάδα. Γράψε τρεις ή τέσσερις προτάσεις για το πώς πήγε στ' αλήθεια η μέρα. Τράβα μία φωτογραφία από το μέρος όπου βρίσκεσαι την ώρα που γράφεις. Ηχογράφησε μια φωνητική σημείωση έξι δευτερολέπτων για κάτι που έχεις στο μυαλό σου.

Άνοιξέ την ξανά σε έναν χρόνο. Δες τι θυμάσαι που δεν θα θυμόσουν. Αυτός είναι ο λόγος να κρατάς ημερολόγιο και με τα τρία.