Γιατί γράφεις διαφορετικά όταν ξέρεις ότι κανείς δεν διαβάζει

Τα περισσότερα γραπτά απευθύνονται σε κάποιον. Ένα email έχει παραλήπτη. Μια ανάρτηση στα social media έχει κοινό. Ακόμα και ένα μήνυμα στον εαυτό σου μπορεί να φαίνεται παραστατικό αν αισθάνεσαι ότι κάποτε μπορεί να το δει κάποιος. Ένα ημερολόγιο που είναι πραγματικά ιδιωτικό αλλάζει τι είσαι πρόθυμος να βάλεις σε λέξεις.

Το πρόβλημα του κοινού

Όταν γράφεις έστω και με την παραμικρή πιθανότητα να το διαβάσει κάποιος άλλος, κάτι αλλάζει. Μαλακώνεις τις εκφράσεις. Εξηγείς τον εαυτό σου περισσότερο από ό,τι χρειάζεται. Αφήνεις έξω τα μέρη που ακούγονται άσχημα, μικρά ή παραπονιάρικα. Γράφεις μια εκδοχή των γεγονότων αντί για τα ίδια τα γεγονότα.

Αυτό δεν είναι ανεντιμότητα. Είναι η φυσική προσαρμογή που κάνει ο καθένας όταν επικοινωνεί. Αλλά σημαίνει ότι η γραφή διαμορφώνεται από έναν φανταστικό αναγνώστη, και αυτή η διαμόρφωση αλλάζει τι βγαίνει στην πράξη.

Τι αλλάζει όταν ξέρεις ότι είναι ιδιωτικό

Όταν γράφεις κάτι γνωρίζοντας με βεβαιότητα ότι κανείς άλλος δεν μπορεί να το διαβάσει, ένας διαφορετικός τύπος σκέψης γίνεται διαθέσιμος. Μπορείς να ονομάσεις πράγματα που δεν είσαι έτοιμος να πεις. Μπορείς να κάνεις λάθος γραπτώς χωρίς να χρειαστεί να το υπερασπιστείς αργότερα. Μπορείς να επεξεργαστείς ένα δύσκολο συναίσθημα χωρίς να το παρουσιάσεις για κρίση.

Εδώ κατοικεί μεγάλο μέρος της πραγματικής αξίας του journaling. Όχι στον επεξεργασμένο στοχασμό, αλλά στη μπερδεμένη σκέψη στο χαρτί που συμβαίνει μόνο όταν δεν υπάρχει κοινό.

Η ιδιωτικότητα δεν είναι μόνο προτίμηση

Για πολλούς ανθρώπους, το να ξέρουν ότι μια εφαρμογή ημερολογίου κρυπτογραφεί τις ιστορίες τους δεν έχει να κάνει με τον φόβο για κάτι συγκεκριμένο. Έχει να κάνει με την ποιότητα σκέψης που γίνεται εφικτή. Οι κατηγορίες αλλάζουν. Η ειλικρίνεια αλλάζει. Η προθυμία να πας σε ένα άβολο μέρος στη σελίδα αλλάζει.

Η κρυπτογράφηση του Innera σημαίνει ότι αυτό που γράφεις ανήκει εξ ολοκλήρου σε σένα, όχι με την έννοια της πολιτικής αλλά τεχνικά. Δεν υπάρχει καμία έκδοση των ιστοριών σου πουθενά σε μορφή που κάποιος άλλος θα μπορούσε να διαβάσει. Αυτή η βεβαιότητα δημιουργεί μια διαφορετική εμπειρία γραφής από την πρώτη λέξη.

Μια απλή δοκιμή

Ένας χρήσιμος τρόπος για να αισθανθείς αν η ιδιωτικότητα επηρεάζει τη γραφή σου: παρατήρησε τι κρατάς πίσω. Αν υπάρχουν πράγματα που σκέφτεσαι αλλά δεν γράφεις, ρώτησε τον εαυτό σου γιατί. Συχνά η απάντηση έχει κάτι να κάνει με το ποιος μπορεί να το διαβάσει.

Ο σκοπός ενός πραγματικά ιδιωτικού ημερολογίου είναι ότι τίποτα δεν χρειάζεται να κρατηθεί πίσω. Μπορείς να γράψεις την έκδοση που είναι πραγματικά αληθινή.