Sınır koymak için günlük tutmak: gerçekte istediğini yazmak

Sınır koymak, karşı tarafla yapılan bir konuşma olarak anlatılır: 'Yapmamanı tercih ederim,' 'biraz alana ihtiyacım var,' 'bu benim için yürümüyor.' Senaryolar teoride nettir.

Asıl zor kısım, önce kendinle yapılan konuşmadır. Sınırlarla zorlanan çoğu insan kelimelerle zorlanmaz. Henüz ne istediğini bilmemekle ya da onu istemeye hakkı olduğunu hissetmemekle zorlanır. Günlük, sen daha konuşmadan netleştiğin yerdir.

Önce iç iş

Kendine adlandırmadığın bir sınırı net biçimde koyamazsın. Annenle yapılacak konuşma imkânsız geliyorsa, sebep genellikle onun ne farklı yapmasını istediğini henüz tam karar vermemiş olmandır. Konuşmadaki muğlaklık, sendeki muğlaklıkla eşleşir.

Yazmak somutluğa zorlar. 'Bu his hoşuma gitmiyor', 'akşam yemeğinde kilom hakkında konuşmak istemiyorum'a dönüşür. O netlik, sonunda olacak konuşmayı mümkün kılan şeydir.

Aslında ne oluyor

Yumuşatmadan, sade ayrıntısıyla durumu yazarak başla. Partnerinin tam olarak ne yaptığını. Patronunun tam olarak ne beklediğini. Arkadaşının gece on birde sürekli ne mesajlaştığını. Rahatsız olduğun için bir şekilde sorun senmişsin gibi gösteren çerçeveyi bırak.

Geri okuduğunda, kendine görmesine izin verdiğinden daha büyük bir şeyi tolere ettiğini fark edeceksin. Bu zayıflık değil, bilgidir.

Tercih ile sınır

Tercih, daha çok arzu edeceğin bir şeydir. Sınır, artık tolere etmeye devam edemeyeceğin bir şeydir. Bunları karıştırmak ya pasif şikayetlere ya da boyundan büyük kavgalara yol açar.

Sayfada, neyin tercih (değişmesini istersin) ve neyin sınır (değişmek zorunda, yoksa başka bir şey değişmeli) olduğunu ayır. İlki bir rica gerektirir. İkincisi, hiçbir şey değişmezse senin ne yapacağına dair bir karar gerektirir.

Kağıt üzerinde senaryo

Zor bir konuşmadan önce, gerçekten söyleyeceğin cümleleri yaz. Söyleyebilmeyi dilediğin değil. O kişiye, onun tonunda, sade kelimelerle gerçekten söyleyeceğin.

Geri oku. Genellikle ağzına oturmayan bir iki kelime ya da korktuğun için eklediğin bir gerekçelendirme bulursun. Senaryoyu, gerçekten ağzından çıkarabileceğin bir hale gelene kadar yeniden yaz.

Direnç senin içindeyken

Bazen konuşma olmaz ve günlük sana sebebini söyler. Kayıtlar aynı korkunun etrafında döner: 'beni bencil sanacaklar,' 'ağlayacak,' 'gidecek.'

Korkuyu doğrudan sayfada adlandır. Sonra dürüst yanıtı yaz: o olsaydı, atlatabilir miydim? Genellikle evet. Bazen kaçındığın sınır, yüzleşmemek için çok çalıştığın bir sonucu kabul etmeyi gerektirir.

Başlamak için sorular

İçini kemiren bir şey varsa ve onu nasıl adlandıracağını henüz bilmiyorsan:

• Tam olarak ne sürekli oluyor ve olmamasını isterdim?
• Onu tolere edilebilir kılmak için kendime ne anlattım?
• Bu bir tercih mi, yoksa gerçek bir sınıra mı ulaştım?
• Bu kişinin ne farklı yapmasını isterdim, tek cümlede?
• Sorarsam ne olacağından korkuyorum?

Bu kayıtlar neden telefonundan çıkmaz

Sınır yazısı, belirli insanları, belirli davranışları ve yüksek sesle söylemediğin kırgınlıkları adlandırır. Konuşmanın düzenlenmemiş versiyonudur ve gerçekten işe yarayacak düzenlenmiş olanı bulmana izin veren versiyondur.

Innera her hikayeyi cihazında şifrelenmiş tutar. Annenden, yöneticinden, partnerinden gerçekte ne istediğini yazdığın sayfa, seninle senin arasında kalır. O gizlilik, filtresiz versiyonu yazmayı güvenli kılan şeydir.

Sayfada netleş. Ne söylemek istediğini önceden biliyorsan, konuşma daha kolaydır.