Kronik hastalık için günlük: bedenin hikayeyi değiştirmeye devam ettiğinde

Kronik hastalık günlerinin matematiğini değiştirir. Pazarlık ettiğin bedenin yeni kuralları vardır ve eski kurallar etrafında inşa ettiğin versiyonun, yenileri etrafında yeniden inşa edilmek zorundadır. Yazarak geçmek hastalığı düzeltmeyecek. Yaptığı şey, deneyimin başka kimsenin görmediği kısmını koyacak bir yer sağlamasıdır.

Hiçbir şey düzeltemediğinde günlük neden yardımcı olur

Çoğu günlük tavsiyesi bir şeyi çözmekle ilgilidir: duyguyu işle, düşünceyi yeniden çerçevele, netliği bul. Kronik hastalık bunun her zaman işbirliği yapmaz. Bazı günler duygu işlenmez, düşünce yeniden çerçevelenmez ve bulunacak netlik yoktur. Yazmak yine de yardımcı olur, farklı bir biçimde: kendine tanıklık etmene izin verir. Etrafındaki insanlara hastalık görünmez olduğunda eksik olan şey tanıklıktır.

İki tür gün için iki tür yazı

Kötü günlerde kısa yaz. Bir cümle, bir gözlem, bir duygu. Amaç çıktı değil, varlık. "Bugün kollarım ağrıdı ve mutfakta ağladım." Bu tamamlanmış bir giriş.

Daha iyi günlerde daha uzun yaz. Enerjiyi kalıpları izlemek, doktoruna soracaklarını yazmak ya da kötü günlerin tutmaya çok yorgun olduğu zor duyguları işlemek için kullan. Daha iyi günler yeniden çerçeveleme gerçekten işe yaradığı günlerdir.

Hasta tablosuna dönüşmeden takip etmek

Semptom takibinin yeri var. Ama bütün günlüğün tıbbi bir kayıt olursa, hastalığa hak ettiğinden fazla yer vermişsindir. Yarısı bedene, yarısı geri kalan sana ayır.

• Üç semptom ve 1 ile 10 arası ölçekte ne kadar kötü olduğu.
• Birazcık bile olsa yardımcı olan bir şey.
• Bedeninle ilgili olmayan bir şey. Yarayan bir şarkı, birinin söylediği komik bir şey, baktığın bir pencere.

Aylar içinde, izlediğin semptomları göreceksin ama aynı zamanda onların yanında ortaya çıkmaya devam eden senin versiyonunu da göreceksin.

Kimsenin sana uyarmadığı yas

Kronik hastalık adı konmayan bir yasla gelir. Eskiden sahip olduğun bedenin, eskiden hayal ettiğin geleceğin ve düşünmeden insanlara harcadığın enerjinin yasını tutuyorsun. Bu yasın çoğunun gidecek yeri yok. Etrafındakiler hastalığı duymaktan yorgun. Uzmanlar kaybı değil, semptomları tedavi eder.

Bir günlük, salı günü üç yıl önceki halini özlediğini söyleyebileceğin tek yerlerden biridir. O cümle seni nankör yapmaz. Dürüst yapar. Kayıp hakkındaki dürüstlük, yeni bir versiyonun zamanla şekillenmesini sağlayan şeydir.

Altta hâlâ olan seni adlandırmak

Hastalık yüksek sesli olduğunda bile, hastalığın dışında var olan bir versiyonun var. Yazmak o versiyonu bulabileceğin az sayıdaki yerden biri. Kendine sor: hâlâ neyi fark ediyorum? Hâlâ neye gülüyorum? Hâlâ neyi merak ediyorum? Bunlar geri kalan senin iplikleri.

Bazı haftalarda cevaplar ince olacak. Bazı haftalarda hastalık her şeyi yer. Yine de yaz. Zor haftalardan gelen ince cevaplar, sonra kaybolmadığının kanıtı olur.

Gizlilik ve yüksek sesle söyleyemediklerin

Bu günlüğe yazacağın bazı cümleleri ne partnerine ne de doktoruna söylemezsin. "Cesur olmaktan yoruldum." "Bunun kalıcı olmasından korkuyorum." "Sevdiğim sağlıklı insanları kıskanıyorum." Bunların, sonradan kimsenin sana güvence vermesini gerektirmeyen bir yerde var olmaya ihtiyacı var.

Innera her şeyi cihazında şifreli tutar. Semptomların, fotoğrafların, sesli notların, en zor cümlelerin. Sen paylaşmaya karar vermedikçe kimse onları görmez.

Bugün hastaysan, bir cümle yaz. Sadece bir. Yarın bir tane daha yaz. Günlüğün etkileyici olması gerekmiyor. Sadece orada olması gerekiyor.