Sahtekar sendromu için günlük tutmak: kendini sahte gibi hissettiğinde

Sahtekar sendromu, gerçekten yaptıklarınla ona baktığında hissettiğin arasındaki açıktır. Çevrendekiler senin işini, rolünü, ilerlemeni görür. Sen şansı, zamanlamayı ve seni bir gün ifşa edecek sonraki şeyi görürsün.

His, kanıta direnmesiyle ünlüdür. Terfi, övgü, teslim edilmiş iş: his hepsini 'aslında sayılmaz' dosyasına koyar. Yazmak bunu kıran ender şeylerden biridir, çünkü hissin yaptığı düzenlemeyi görünür kılar.

Başarıların neden tutmuyor

Sahtekar hissinin sessiz bir kuralı vardır: iyi olan her şey açıklanır (şanslı zamanlama, cömert değerlendirici, düşük çıta) ve kötü olan her şey kanıt olarak dosyalanır (başkası bunu daha hızlı yakalardı, gerçek ben buyum). Asimetri arka planda çalışır. Sen kendini yokladığında, gerçek görünenler yalnızca kötü olanlardır.

Çözüm kendine harika olduğunu söylemek değildir. Çözüm, hissin düzenleyemeyeceği bir kayıt tutmaktır.

Kanıt günlüğü

Haftada bir kez üç şey yaz: bu hafta gerçekten ne yaptın, neresi zordu, sonucu neydi. Sade dille. 'Raporu yazıp teslim ettim. Veri dağınık olduğu için beklediğimden uzun sürdü. Yöneticimden tek satırlık bir teşekkür aldım.'

Birkaç ay sonra geri okuduğunda his sana hiçbir şeyin değişmediğini söyleyecek; sayfa ise bu süre boyunca işi yaptığını gösterecek. Sayfa kazanır. His, sonunda ayarlanır.

Belirli anlar üzerine yazmak

Sahtekar hissi tepe yaptığında, onunla soyut bir biçimde tartışmaya çalışma. Onu tetikleyen belirli anı yaz. Toplantıyı. Slack mesajını. Paneldeki rakamı.

Somutluk iki şey yapar. Anı genellikle gerçek boyutuna küçültür ('ben sahtekarım' değil, 'bir toplantıda on dakika boyunca seviyenin üstünde hissettim'). Ve altta yatan inancı yüzeye çıkarır ki üzerinde çalışmaya değer kısım da odur.

'Onlar ne derdi' sorusu

Herkesi kandırdığından emin olduğunda, iş arkadaşlarına sorulsa gerçekte ne söyleyeceklerini yaz. Korkunun onların düşündüğünü iddia ettiğini değil. Senin işine karşılık fiilen ne söyledikleri ve ne yaptıklarını.

Genellikle aradaki açık geniştir. Korkunun senin hakkındaki fikri, gerçek iş arkadaşlarının fikrinden çok daha kötüdür. O açığı yazıyla adlandırmak, onun gücünü yitirmeye başladığı yerdir.

His gerçek bir şeye işaret ettiğinde

Bazen sahtekar hissi gürültü değil sinyaldir. Henüz becerilerine sahip olmadığın bir işe girdin. Rol, deneyiminden daha hızlı genişledi. Saklandığın belirli bir alan var.

Yazmak burada da yardımcı olur. Tam olarak nerede hazırlıksız olduğuna dair dürüst kayıtlar kendine saldırı değildir. Bunlar bir plandır. 'X kısmını henüz bilmiyorum ve bu hafta Y'ye soracağım' işe yarar bir kayıttır. 'Ben sahtekarım' değildir.

His yüksek olduğunda sorular

Onu susturamıyorsan:

• Tam olarak neyin keşfedileceğinden korkuyorum?
• Bu korkunun doğru olduğuna dair hangi kanıtım var? Olmadığına dair hangi kanıtım var?
• Bu ay gerçekte ne teslim ettim?
• Bir iş arkadaşım bana kendi kendime söylediğimi söyleseydi ne derdim?
• Hayali değil, gerçek bir boşluğu kapatacak bir sonraki somut adım ne?

Bu neden seninle sayfa arasında kalıyor

Sahtekar sendromu yazısı, çoğu profesyonel yazıdan daha kırılgandır. Şüpheleri, korktuğun belirli insanları, işini göstermemiş olmayı dilediğin anları adlandırır.

Innera her hikayeyi cihazında şifrelenmiş tutar. Kendi kariyerin hakkında gerçekte ne düşündüğünü yazdığın sayfa, seninle senin arasında kalır. O gizlilik, dürüst versiyonu mümkün kılan şeydir.

Sahtekar hissinin çoğu, dürüst bir kaydın yokluğudur. Birkaç ay tut ve hissin ne kadar sessizleştiğini izle.