Yalnızlık için günlük tutmak: kendini yalnız hissettiğinde yazmak

Yalnızlık, kendine bile itiraf etmesi en zor şeylerden biri. 'Kendimi yalnız hissediyorum' demek sesli söylenince bir başarısızlık itirafı gibi geliyor: dostlukları sürdüremedin, ailen olmadı, gidilmesi gereken yere gitmedin. Söyleyebileceğin insanlar nazik tepkiler verecek ama bu çoğu zaman seni daha kötü hissettirecek. O yüzden yalnızlık çeken çoğu insan hiçbir şey söylemiyor.

Günlük, 'yalnızım' cümlesinin kimsenin tepki vermediği nadir yerlerden biri. Bu tek başına işe yarayan bir şey. Yalnızlıktan çıkış yolu genellikle onu açıkça itiraf etmekle başlıyor ve bir şeyi başkalarına açıkça söyleyebilmek için önce kendine açıkça söylemen gerekiyor.

Yalnız olmak ile yalnız hissetmek

Bu ikisi aynı şey değil. Tek başına yaşayan pek çok insan kendini yalnız hissetmiyor. Sürekli kalabalığın içinde olan pek çok insan ise derinden yalnız hissediyor. İki halin şekilleri farklı.

Yalnız olmak miktarla ilgili. Yalnız hissetmek kaliteyle ilgili: en yakın bağların bile sana ihtiyacın olan yerde dokunmadığı hissi. Bir partnerin varken, kalabalık bir ailen varken, seni seven insanlarla dolu bir odadayken bile yalnız hissedebilirsin. 'Sen biraz daha dışarı çık' gibi tavsiyelerin çoğu zaman ıskalamasının sebebi bu.

Yazmak farkı görmene yardım ediyor. His sayfaya düştüğünde, mesele daha fazla insan mı yoksa zaten yanında olan insanlarla başka türlü konuşmalar mı, genellikle anlaşılıyor.

Yazmak neden daha az riskli bir ilk adım

Bir arkadaşına yalnız hissettiğini söylemek iki sebepten zor. Onun bunu çözmek zorunda hissetmesini istemiyorsun ve aslında nasıl bir yalnızlık çektiğinden de her zaman emin değilsin. Yazmak, kimse sormadan önce daha zor olan soruyu cevaplamana izin veriyor (nasıl bir yalnızlık?). Bir arkadaşına söyleme noktasına geldiğinde, 'geçmişten belli insanları özlüyorum' mu, 'çevremde bir sürü insan var ama beni gerçekten kimse tanımıyor' mu, yoksa 'üç haftadır doğru dürüst bir muhabbet etmedim' mi, onu çoktan çözmüş oluyorsun.

Gerçekten ne yazmalı

Hisle birlikte otur ve gerçeğin en sade, çıplak halinden başla. 'Yalnızım.' Sadece bunu yaz, sonra gerisi gelsin.

Çoğu insan, bir kez başlayınca altta belirli şeyler buluyor. Eskiden her hafta konuştuğu, aylardır mesaj atmadığı arkadaş. Taşınıp giden kişi. Yapmak istediği ama kiminle yapacağını bilmediği konuşma. Kimsenin gelmediği zamanlarda evin çıkardığı ses.

Çoğu insanın kaçırdığı örüntü

Birkaç hafta yalnızlık hakkında yazdıktan sonra geri dönüp oku. Çoğu insanın fark ettiği şey şu: birinin onlara ulaşmasını bekliyorlar ve o birisi de aslında onları bekliyor.

Yalnızlık aslında bir koordinasyon problemi. Konuşmayı çok isteyen iki kişi, ikisi de önce mesaj atmıyor. Günlük bunu görünür kılıyor. Sayfaya düştüğünde, sıradaki hamle genellikle apaçık ortaya çıkıyor.

Yazmak yetmediğinde

Yalnızlık hakkında günlük tutmak iyi bir ilk adım. Ama adımın tamamı değil. Kardeşini özlediğini yazmak onu aramakla aynı şey değil. Daha yakın arkadaşlar istediğini yazmak, atlamayı sürdürdüğün şeye gitmekle aynı şey değil.

Bir aylık girdilerin hepsi aynı boşluğu anlatıyor ve sen onu kapatmaya doğru hareket etmediysen, sıradaki girdi belirli bir plan olmalı. 'Daha çok ulaşmalıyım' değil, 'Pazar sabahı Sara'ya mesaj atıp çarşamba günü yürümek ister mi diye soracağım.'

Nereden başlayacağını bilmiyorsan

İlk satırları kâğıda dökmek için birkaç soru:

• Çok iyi bir haber alsan kimi ararsın? Çok kötü bir haber alsan kimi?
• En son ne zaman biri tarafından gerçekten görüldüğünü hissettin? Ne yapmıştı?
• Ne tür bir konuşmayı özlüyorsun ve kiminle?
• Bir süredir mesaj atmadığın ama aklına gelip duran kim var?
• Bu hafta atabileceğin en küçük ilk adım ne?

Mahremiyet ve en yalnız cümleler

Yalnızlık üzerine yazmak, yapacağın en dürüst yazıların arasında. Bu da içinde bir arkadaşının kazara okumasını asla istemeyeceğin şeyler olduğu anlamına geliyor. İsimler. Zaten sahip olduğun ilişkilere dair karışık duygular. Kimse bakmadığında ortaya çıkan halin.

Innera her hikayeyi cihazında şifreli tutuyor. 'En yakın arkadaşımı kaybediyor olabilirim ve sebep ben miyim o mu bilmiyorum' yazdığın sayfa senle senin arasında kalıyor. O mahremiyet, yazının ne yapacağını gerçekten anlamana yetecek kadar dürüst olmasını sağlayan şey.

Bugün yalnız geçen günlerden biriyse, bir günlük aç ve o cümleyi yaz. Sadece bir tane. Gerisi gelir.