Ergen çocuk sahibi ebeveynler için günlük tutmak: uzaklaşma dönemini yazmak

On üç yaşları civarında, on yılı aşkın süredir büyüttüğün çocuk sessizce başka biri olmaya başlar. Kapıyı daha çok kapatır. Sana daha az anlatır. Eskiden sana her şeyi anlatmak için kucağına tırmanan aynı kişi şimdi hayatı hakkında öğrenmene izin verdiğini düzenliyor.

Bunun olması gerekir. Bunu bilmek onu kolaylaştırmıyor. Günlük, bu dönemde ebeveyn olmanın karmaşık duygularının nihayet var olabileceği yerdir.

Aynı anda iki kayıp

Ergen uzaklaşması, üst üste binen iki kayıptır. Çocuğun daha küçükken sahip olduğun, iç dünyasına günlük erişimi kaybedersin. Ve neyin gerektiğini bilen kendi sürümünü kaybedersin. Uzman artık uzman değildir.

İkisi de gerçek bir yastır ve ikisi de çoğunlukla yalnız taşınır çünkü hala evde olan bir çocuk için "çocuğumu özlüyorum" demek yüksek sesle yanlış gelir. Sayfa, bunun söylenebileceği bir yerdir.

Günlüğün, çocuğun yapamayacağı şey

Ergenler, ergenler hakkındaki duygularını koyacağın doğru yer değildir. Bu dönemdeki işin sakin, erişilebilir ve biraz sıkıcı olmaktır. Kendi tepkilerini önce bir yere koymamışsan bunu yapmak zor.

Önce yazmak, odaya çoktan içini dökmüş olarak girmen demektir. Korku, incinme, sinirlenme sayfada sırasını almış olur. Konuşmaya kalan, onların senden gerçekten ihtiyaç duyduğu şeydir.

Ne hakkında yazmalı

Büyük şeyler bellidir: kavga, sessizlik, canını yakan bir söz. Daha yararlı girişler genelde daha küçük olanlardır. Seninle bir şeye güldüğü ve kim olduğunu hatırladığın an. Seni endişelendiren bir arkadaştan gelen mesaj. Sakladığı ama henüz adlandıramadığın şey.

Aylar boyunca oluşan örüntüler, aslında ne olduğunu anlamana yardım eder. Bir ergende bir gün neredeyse hiçbir anlam ifade etmez. Üç aylık girişler sana bir insanın şeklini gösterir.

Kendi tepkilerine güvenmediğin zaman

Bazen ergen çocuğuna karşı, durumun gerektirdiğinden daha büyük bir tepki verirsin. Küçük bir yalana karşı ani öfke. Bir plana dahil edilmemenin verdiği incinme. Yirmi dakika geç kaldığında hissedilen korku.

Onunla bir şey yapmadan önce yaz. Çoğu zaman, tepki daha eski bir şeyle büyütülüyordur: kendi ergenlik yılların, kendi ebeveynlerin, kim olacağına dair gömülü bir korku. Sayfa, bunu tam önündekinden ayırmana izin verir.

Gerçekten yanlış giden bir şey olduğunda

Bazen günlük sana içgüdünün zaten bildiği şeyi söyler. Girişler her hafta aynı endişeyi söyler. Arkadaş grubu değişti. Uykusu bozuk. Görmezden gelemeyeceğin bir şekilde düz.

Tek bir kötü güne değil, birkaç haftalık girişlerdeki örüntüye güven. Örüntü gerçekse, günlük işini yapmıştır. Sonraki adım artık yazmak değil, ondan ya da onun için yardım istemektir.

Nereden başlayacağını bilmediğinde ipuçları

• Bugün onda fark ettiğim ama yüksek sesle söylemediğim şey neydi?
• Beni şaşırtan tepkim neydi ve aslında neyle ilgili?
• İyi bir günde yapmak isteyeceğim konuşmanın sürümü nedir?
• Bu hafta onda sevdiğim, daha sonra bilmesini isteyeceğim şey neydi?
• Bugünkü endişenin arkasındaki, adını koyduğumda korktuğum şey ne?

Bu girişler neden sadece sana özel

Ergen ebeveyni yazısı iyi tarafını göstermeyen sürümü içerir. İncinen duygular. Hayal kırıklığı. Kendi seçimlerin hakkında şüphe. Yüksek sesle söylemeyeceğin, arkadaşları ya da partneri hakkında yargılar.

Innera her hikayeyi cihazında şifrelenmiş tutar. Bu dönemin gerçekte nasıl hissettirdiğini yazdığın sayfa seninle senin arasında kalır. O mahremiyet, onunla aynı odadayken sakin olmanı sağlar.