Yolunu kaybetmiş hissettiğinde günlük tutmak: yazarak yön bulmak

Yolunu kaybetmiş hissetmek bir anda gelmez. Yavaşça birikir. Bir gün iyisindir, ertesi gün haftalardır nedenini bilmeden hareketleri tekrarladığını fark edersin. Rutinler hala işliyor. İş hala ödüyor. Ama alttan bir şey sessizleşmiş ve onun ne olduğunu adlandıramıyorsun.

Çoğu insan bunu kararlar vererek düzeltmeye çalışır. İş değiştirir, ilişkileri bitirir, uçak bileti alır. Bazen işe yarar. Ama çoğu zaman huzursuzluk peşlerinden gelir çünkü aslında neyin yanlış olduğunu hiç çözmemişlerdir. Sadece yer değiştirmişlerdir.

"Kaybolmuş" hakkında günlük tutmak neden zordur

Öfkelendiğinde ne hakkında yazacağını bilirsin. Üzgün olduğunda neyin acıttığını bilirsin. Ama yolunu kaybetmiş hissettiğinde ortada belirgin bir konu yoktur. Yazmaya oturup düşünürsün: ne hakkında? Her şey belirsiz biçimde yanlış hissettirir ama hiçbir şey somut olarak bozuk değildir.

İşte tam olarak bu yüzden günlük burada başka her yerden daha çok yardımcı olur. Yazmaya başlamadan önce neyin yanlış olduğunu bilmen gerekmez. Yazmak, onu bulma şeklindir.

İşlemediğini bildiğinden başla

Ne istediğini bilmiyor olabilirsin. Ama neyin yanlış hissettirdiğini neredeyse kesin biliyorsun. Oradan başla.

Gününün boş hissettiren kısımları hakkında yaz. Seni tüketen konuşmalar. Eskiden keyif aldığın ama artık almadığın şeyler. Şikayet listesi yapmıyorsun. Şeklini görebilmek için boşluğun haritasını çiziyorsun.

Şekli görebildiğinde daha iyi sorular sormaya başlayabilirsin. "Hayatımla ne yapmalıyım" değil; "neden resim yapmayı bıraktım" ya da "pazarlardan ne zaman korkmaya başladım".

Kimlik kontrolü

Bu soruların cevaplarını yazmayı dene. Çok düşünme. Aklına ilk geleni yaz:

Eskiden önemsediğim ama artık adını anmadığım şey neydi?

Bir ay boyunca hiçbir yükümlülüğüm olmasaydı, ilk gün ne yapardım?

Kimsenin benden bir şey istemediği zaman ben kimim?

Sürekli neredeyse yaptığım ama hiç başlamadığım bir şey nedir?

Bu sorular sana bir yön vermez. Sana koordinatlar verir. Onu bir yerde tutmayı bıraktığında enerjinin nereye gitmeye çalıştığını gösterir.

Sonuç olmadan yaz

İnsanların yolunu kaybetmiş hissetme hakkında günlük tutarken yaptığı en büyük hata, girişi bir planla bitirmeye çalışmaktır. Üç paragraf kafa karışıklığı yazıp ardından "Sanırım önemli olana odaklanmalıyım" gibi hiçbir anlam ifade etmeyen, kimseye yardımcı olmayan son bir cümleyi zorla eklerler.

Girişin ortada bitmesine izin ver. Çözülmeden kalmasına izin ver. Bugün bir cevap bulmak için yazmıyorsun. Soruya aşina olmak için yazıyorsun. Cevap genelde sonra çıkar; aramadığında, çünkü soruya nihayet nefes alacak alan verdin.

Yolunu kaybetmiş hissetmek aslında ne anlama gelir

Yolunu kaybetmiş hissetmek genelde bir şeyi aştığın ama yerine geleni henüz inşa etmediğin anlamına gelir. Hayatının eski sürümü artık sana uymuyor, yenisi ise henüz şekillenmedi. O boşluk rahatsız edicidir ama bir kriz değildir. Bir geçiştir.

Günlük geçişi hızlandırmaz. Ama boşluğu daha az korkutucu kılar çünkü kendini onun içinden geçerken görebilirsin. Giriş giriş, hafta hafta, kafa karışıklığı daralmaya başlar. Bir kararı zorladığın için değil, halihazırda neyin değiştiğini fark edecek kadar dikkat ettiğin için.