Artık günlüğü: kalıntılardan güzel bir şey yapmak

Bir artık günlüğü, bir ay boyunca hiçbir şeyi atmadığında olan şeydir. Salı günü bir kahvenin fişi. Gördüğün gösterinin bilet koçanı. Çocuğunun buzdolabına bıraktığı el yazısı not. Aslında sevdiğin bir şeyin ambalajı. Hepsi bir deftere yapıştırılır, çoğu zaman yanlarına birkaç kelime gelir ve yılının tutacağın en dürüst kaydı haline gelir.

Artık günlüğü neden geri döndü

Cilalı günlük estetiğine karşı sessiz bir isyan var. Suluboya yazı, kusursuz madde işaretleri, dergi gibi görünen fotoğraflar: insanlar gerçek hayatlarının böyle göründüğünü iddia etmekten yoruldu. Artık günlüğü bunun tam tersi. Gerçek bir haftaya benzer. Kaotik, dokuyla dolu ve taklit edilmesi imkansız.

Aynı zamanda kendini el sanatlarıyla ilgili görmeyen insanlar için düşük riskli bir uğraştır. Bir sayfaya sinema bileti yapıştırmak için beceri gerekmez.

Aslında neyi saklarsın

• Fişler, özellikle restoranlar ve küçük dükkanlardan.
• Katıldığın herhangi bir şeyden biletler ve koçanlar.
• Ambalajdan etiketler, meyve etiketleri, pul.
• İnsanlardan notlar, ekran görüntüsü alıp bastığın tek satırlık mesajlar bile.
• Gazete parçaları, ilanlar, fal kurabiyesi kağıtları.
• Belirli bir yürüyüşten preslenmiş yapraklar ya da çiçekler.
• Kesin olmasalar da sana doğru gelen fotoğraflar.

Bir şeyin saklamaya değer olup olmadığına karar veremiyorsan, sakla. Artık günlüğünün amacı çok sıkı seçim yapmamandır. Az kalsın attığın sıkıcı nesne, üç yıl sonra seni en çok vuracak olandır.

Zaten sahip olduğun araçlar

Kalın sayfalı bir defter, bir yapıştırıcı, bir kalem ve makas. Hepsi bu. Estetik, eklediğin süslü hiçbir şeyden değil, sakladığın malzemeden gelir. Etrafta vaşi bandın varsa, iyi. Yoksa normal bant da iş görür.

Bir hafta hayatı tutan sayfalar

İyi bir artık günlüğü sayfası, kimsenin okumasına gerek kalmadan haftanın ne hakkında olduğunu sana anlatır. Yemek, insanlar, yerler, ruh halleri. Nesnelerin yanına bir iki cümle ekle. Bir tanım değil; bir tepki. "Sonunda güldüğüm geceydi bu." "Az kalsın attığım fiş, sonra atmadım." Kısa altyazılar uzun olanlardan daha uzun yaşar.

Dijitalin yeri

Bir artık günlüğüne koymak isteyeceğin bazı şeyler zaten dijital. Mesajların ekran görüntüleri. Fotoğraflar. Sesli notlar. Saf bir kağıt günlüğün bunları yazdırması gerekir ki çoğu kişinin terk ettiği bir sürtünmedir bu. Dijital günlük onları doğal olarak tutabilir ve sahip olduğun fiziksel parçaların fotoğrafı çekilebilir.

Innera fotoğrafları, sesi ve yazıyı tek bir hikayede karıştırmana izin verir, cihazında şifreli. Fişler ve biletler bir ayakkabı kutusunda kalabilir ama onların fotoğrafı, artı gece hakkında o tek cümle, diğer hikayelerinin zaten olduğu günlükte yaşar.

Bir hafta dene. Hiçbir küçük şeyi atma. Pazar günü otur ve bir sayfa yap. İkinci haftaya kendi versiyonunu icat etmiş olacaksın.